" />

i-nauka - blog edukacyjny

04/11/2007

Wirtualna nauka

Kategoria wpisu: Edukacja, Nauka — admin @ 16:53

Wirtualna nauka

autorem artykułu jest Kira F.


Internet dzięki swoim możliwościom multimedialnym oraz interaktywności daje na prawdę olbrzymie możliwości wymiany informacji i doświadczeń. Było więc od początku niemal pewne, że prędzej czy później szkoły i kursy wpiszą się na stałe w Sieć.



I oczywiście tak się właśnie stało.



Zanim jednak podejmiesz decyzję czy chcesz uczyć się OnLine czy tradycyjnie, poznaj wady i zalety obu tych metod nauki…



Nauka tradycyjna: OffLine



Zalety nauki klasycznej to przede wszystkim znacznie pełniejsze przyswojenie wiedzy. Wiadomo, że inaczej uczysz się sama, inaczej razem z innymi osobami w grupie; więcej przyswoisz mając bezpośredni kontakt z wykładowcą niż samodzielnie grzebiąc w książkach. Większa jest też motywacja: w grupie ludzi mimowolnie wytwarza się atmosfera mniejszej lub większej rywalizacji która sama w sobie jest dużym bodźcem do nauki.



Nie bez znaczenia jest też sam fakt bezpośredniego kontaktu z innymi ludźmi który daje czasami znacznie więcej niż samą wiedzę. Zdobywasz w ten sposób wiadomości, dzielisz się praktycznym doświadczeniem, ale i nawiązujesz nowe znajomości które mogą później owocować ofertami współpracy.



Zdecydowaną wadą takiego trybu nauki jest natomiast pochłaniany przez nią czas. Niezależnie od tego czy chcesz się uczyć dziennie, wieczorowo czy zaocznie, musisz wygospodarować określone dni i godziny na to żeby spędzić je w szkole, dochodzi do tego również czas dojazdu i przerwy między zajęciami.



Technologia dla wygody: nauka OnLine



Podstawową zaletą tego trybu nauki jest kolosalna oszczędność czasu. Zazwyczaj dostajesz gotowe materiały do nauki i tylko Ty decydujesz jakie dni i godziny na nią poświęcisz. Spotkania OnLine z wykładowcami są zwykle ustalane tak, jak będzie Ci pasować do rozkładu dnia czy tygodnia.



Szkoły OnLine mogą też sobie pozwolić na znacznie tańsze oferowanie swoich usług niż tradycyjne uczelnie i placówki. Wynika to z tego, iż nie potrzebują one osobnych budynków, pracowni, sal wykładowych, pomocy naukowych. Nauka OnLine jest więc zazwyczaj znacznie tańsza niż analogiczne prywatne oferty OffLine.



Oczywiście, wszystko ma też swoje wady…



Wadą nauki OnLine jest brak bezpośredniego, fizycznego kontaktu z wykładowcą i współstudentami. Jest to wbrew pozorom bardzo ważna sprawa: duża część komunikacji międzyludzkiej następuje na poziomie niewerbalnym który w przypadku nauki przez Internet zostaje właściwie wyeliminowany. Z tego powodu przyswojenie niektórych informacji może okazać się trudniejsze, a sam sposób nauki mniej motywujący.



A więc…?



Jak wynika z powyższego, nauka OnLine jest zazwyczaj znacznie wygodniejsza i absorbuje mniej Twojego czasu niż tradycyjne szkoły. Na pewno warto się na nią zdecydować jeśli masz niewiele wolnego czasu: prowadzisz własną firmę, pracujesz, studiujesz… Zainwestowany czas i pieniądze zwrócą Ci się na pewno.





Autorka: Kira?

Więcej moich tekstów znajdziesz tutaj: http://cyber-girl.net


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Studenci dostaną gwarancje poziomu kształcenia?

Kategoria wpisu: Edukacja, Nauka, Studia, matura — admin @ 16:53

Studenci dostaną gwarancje poziomu kształcenia?

autorem artykułu jest Tomasz Bar


Niejako przy okazji w mediach pojawiły się informacje o działaniach podejmowanych przez studentów w kierunku zapewnienia im gwarancji należytego poziomu kształcenia.



Czemu tak późno?



Już 2-3 lata temu zrobiło się głośno na temat tego, że na niektórych uczelniach prowadzone są zajęcia na niewystarczającym poziomie. Komisja akredytacyjna przyznawała poszczególnym uczelniom punkty, a następnie nakazywała zamknięcie wskazanych kierunków.



Takie sytuacje wprawdzie zdarzają się rzadko, ale nie brakuje innych nadużyć. Studenci skarżą się na wysokie ceny na prywatnych uczelniach, w ramach których nie ma odpowiedniego poziomu nauczania. Trudno im się dziwić. Skoro uczelnia ma prawo do podwyżek czesnego bez stosownego uprzedzenia, zmiany programu (np. nie uruchamia zapowiadanych zajęć) lub dużej ilości zastępstw w miejsce właściwego nauczyciela, to studenci płacąc nawet po 600-800 zł miesięcznie mają prawo wymagać.



Od kiedy na początku lat dziewięćdziesiątych rozpoczął się boom na studiowanie, złotym interesem stało się założenie szkoły wyższej.



Wydaje się jednak, że uczelnie zapominają o tym, że okres prosperity się skończył i zaczyna się czas walki o każdego ucznia. Niż demograficzny sprawi, że za kilka lat chętnych do studiowania będzie o 30% mniej. To spowoduje, że najsłabsze uczelnie znikną z rynku. Władze wielu uczelni przyzwyczajone przez lata do stałego napływu nowych studentów nie musiały specjalnie przejmować się o przyszłość. Teraz taka sytuacja się kończy.



Kontrakt Cię ochroni



Kontrakt ? bo tak ma nazywać się nowa umowa zawierana pomiędzy studentem a uczelnią, ma zawierać prawa i obowiązki obu stron. Nauczanie jest pewnego rodzaju usługą i klient, czyli uczeń ma prawo do odpowiedniego poziomu usług. Im szybciej zostanie to uregulowane, tym lepiej. Szkoły łamiące zasady stracą na opinii i w rezultacie same sobie zaszkodzą.



Tyle się ostatnio mówi, że obecny program nauczania nie jest dostosowany do warunków jakie panują na rynku pracy. Wiele osób świeżo po studiach nie ma pracy i szuka jej często kilka miesięcy. Zrezygnowani decydują się pierwszą lepszą ofertę nie mającą wiele wspólnego z kierunkiem studiów lub wyjeżdżają z kraju w poszukiwaniu lepszego jutra. Nie tędy droga.



Pozostaje mieć nadzieję, że kontrakty na uczelniach będą pierwszym krokiem ku poprawie sytuacji studentów. W przeciwnym razie jak odbije się to na ich karierze zawodowej, skoro już na studiach spotykają się z różnymi formami nadużycia. Zamiast entuzjazmu i wiary we własne siły pozostanie niesmak.








Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Zadbaj o swoje miejsce nauki

Kategoria wpisu: Edukacja, Nauka — admin @ 16:51

Zadbaj o swoje miejsce nauki

autorem artykułu jest Elżbieta Bogucka


Jeśli często bywa tak, że próbujesz się czegoś nauczyć, ale szybko się dekoncentrujesz lub męczysz (nudzisz ;-)), to znaczy, że powinieneś przeorganizować swoje miejsce nauki. Spokojnie, nie mam na myśli generalnego remontu i przemeblowania ? wystarczy kilka drobnych zmian. Wprowadź te rady w życie, a twoja koncentracja znacznie się poprawi!



Co masz przed oczami, kiedy siedzisz przy biurku? Niech zgadnę… ścianę? Czy często odwracasz się, żeby rzucić okiem na drzwi, bo wydaje ci się, że ktoś wszedł? Takie ustawienie biurka sprawia, że odczuwasz niepokój i nie możesz skupić się na pracy. Idealna jest sytuacja, w której widzisz cały pokój lub chociaż drzwi. Dobrze, gdy biurko jest duże. Wtedy wszystkie kartki i książki masz pod ręką i nie musisz biegać za nimi po pokoju (inną sprawą jest wielgachny blat zawalony różnymi szpargałami, ale o tym później). Może nie lubisz siedzieć przy biurku? Jeśli tak jest, to znaczy, że ten ważny mebel został źle dobrany. Wysokość biurka i krzesła powinna zapewniać komfort pracy. Zwróć uwagą na to, czy się nie garbisz. Rodzice wcale nie przeginają, gdy co rusz zwracają ci uwagę na pozycję, w jakiej siedzisz. Wyprostowany kręgosłup wpływa korzystnie na oddychanie i dotlenienie mózgu. Wybierając krzesło do nauki pamiętaj, że zbyt twarde siedzenie jest niewygodne, a zbyt miękkie - usypia! Jeśli uczysz się leżąc, nie dziw się, że zasypiasz nad książką. Lekkie napięcie mięśni wpływa dodatnio na koncentrację.



Teraz słów kilka o bałaganie. Tak, wiem. Ja też uwielbiam mój artystyczny nieład na biurku. Jednak prawdą jest, że kiedy musisz szukać materiałów w wielu różnych miejscach, twoja koncentracja znacznie spada. Znajdujesz np. różne przedmioty, które przypominają ci, że coś miałeś zrobić czy załatwić i zapominasz o nauce.



Powinieneś zatroszczyć się o dobre oświetlenie. Najlepsze jest światło naturalne, bo przy nim czujesz się dobrze i pracujesz efektywnie. Jeśli jesteś praworęcznym ustaw biurko tak, by okno mieć po lewej stronie. Pracując przy komputerze zadbaj, by światło nie odbijało się od monitora i cię nie raziło. Światła sztucznego lepiej nie mieszać z naturalnym. Nie ma większego znaczenia, czy zastosujesz halogeny, świetlówki czy inne źródło światła. Najlepiej czyta się przy świetle o temperaturze koloru 3500K - 4100K i CRI (Color Rendering Index)* co najmniej 70. Dobrze, żebyś miał oświetlenie górne i lampkę na biurku (podobnie, jeśli jesteś praworęczny, umieść ją po swojej lewej stronie).



Wietrz pokój! W przeciwnym razie w powietrzu wzrośnie stężenie dwutlenku węgla, a zmaleje zawartość tlenu. W konsekwencji twój mózg nie będzie odpowiednio dotleniony, a ty szybko się zmęczysz. Najlepiej uchylaj lekko okno i drzwi, żeby powietrze mogło się swobodnie przemieszczać. Jeśli jest zimno, wietrz podczas przerw w nauce (one też są istotne!).



Z badań naukowych wynika, że optymalna temperatura powietrza do pracy umysłowej to 20 - 22 °C, a wilgotność między 50 a 65%. Gdy jest zbyt ciepło i wilgotno, czas skupienia uwagi bywa o połowę krótszy od standardowych 25 min., poza tym jest wtedy po prostu duszno. Zbyt suche powietrze (np. zimą) również sprawia, że czujesz się źle. Aby zwiększyć wilgotność zadbaj o roślinki czy nawilżacze powietrza. Możesz też postawić na kaloryferze miseczkę z wodą.



Psychologowie od dawna badają wpływ kolorów na nasze samopoczucie. Doszli m.in. do wniosku, że czerwień i pomarańcz działają mobilizująco. Aby zneutralizować ich nieco męczącą krzykliwość warto ustawić w pokoju kilka kwiatków.



Na koniec sprawa tłumienia dźwięków dochodzących z zewnątrz. Telewizor czy kłótnie sąsiadów bardzo rozpraszają. Ja najczęściej odgradzam się muzyką instrumentalną lub rozrywkową, ale w języku, którego nie znam. Nie próbuj stosować w tym celu swoich ulubionych kawałków, bo odpłyniesz i piękne plany podciągnięcia ocen trafi szlag… Możesz też nastawić radio tak, by nie łapało żadnej stacji. Taki szum odgrodzi cię od niepożądanych dźwięków, a ty szybko o nim zapomnisz. Jeśli jednak masz taką możliwość, ucz się w ciszy ? ona najlepiej wpływa na koncentrację. Postaraj się też o dywan, który dość dobrze tłumi dźwięku.



Uff… dużo tego. Cieszę się, że doczytałeś do tego miejsca. Zastosuj te dobre rady w swoim miejscu nauki, a zobaczysz, że było warto. Powodzenia!





________________________

* CRI - wskaźnik oddania barw; określa stopień, w jakim światło ukazuje rzeczywiste barwy oświetlanych obiektów






Elżbieta Bogucka interesuje się metodami szybkiej i nauki. Odwiedź jej strony internetowe:



Jak się uczyć? Szybka i skuteczna nauka

Europa - księżyc Jowisza


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak uczyć się różnych przedmiotów?

Kategoria wpisu: Edukacja, Nauka, Studia — admin @ 16:51

Jak uczyć się różnych przedmiotów?

autorem artykułu jest Paweł Sygnowski


Wszyscy wiemy, że uczyć się dzisiaj po prostu trzeba i to nie tylko tego, czego od nasz wymagają w szkole, czy na studiach, ale przede wszystkim tego wszystkiego czego chcemy nauczyć się z własnej inicjatywy, gdyż jest to nam do czegoś potrzebne.



Problem pojawia się już wtedy, kiedy zaczniemy bardziej drążyć temat i zastanowimy się nad tym, jak mamy się właściwie uczyć, aby się nauczyć i cieszyć sie tą wiedzą przez długi czas. Odpowiedź jaką najłatwiej uzyskać, to po prostu: wziąć książkę i uczyć się ? w domyśle kuć, czyli uczyć się treści książki na pamięć. Niestety praktyka wskazuje na to, że ten sposób jest na dłuższą metę bezużyteczny. Nie może być inaczej, gdyż zwykłe kucie ?wrzuca? wszystkie przedmioty do jednego worka, a prawda, jest taka, że możemy podzielić określone przedmioty na różne grupy mające wspólne cechy, które to grupy należy uczyć się zupełnie inaczej.



Przedmioty humanistyczne.



Do tej grupy zaliczamy takie przedmioty, jak historia, socjologia, czy choćby język polski. Ich wspólną cechę, jest pełna otwartość, tzn. fakt, że możemy się tych przedmiotów uczyć przez całe życie, gdyż są one bardzo szerokie tj. obejmują wiele różnych dziedzin i mają tendencję do wzajemnego przenikania się, czyli to czego dowiemy się na socjologi, możemy wykorzystać w czasie studiowania historii i na odwrót. Najważniejsze to, aby dużo czytać i dużo pisać. Czytanie wzbogaca naszą wiedzę, a pisanie daje możliwość powtórzenia zdobytej wiedzy oraz uczy poprawnego wyrażania własnych myśli. Cechą charakterystyczna, jest tutaj synteza, czyli łączenie różnych wydarzeń, odkryć, trendów w jeden pełny obraz danej epoki, czy zagadnienia.



Przedmioty ścisłe.



Do tej grupy zaliczamy takie przedmioty, jak matematyka, fizyka, chemia. Najważniejsze w czasie nauki tych przedmiotów, jest to, aby rozumieć to czego się uczymy, a następnie zastosować to ?rozumienie? do rozwiązania określonych zadań. Nie sprawdza się tutaj samo czytanie i pisanie ? jak w przedmiotach humanistycznych.



Języki obce.



Najszybciej nauczysz się obcego języka, stosując go. Chodzi tutaj o jak najczęstszy i najbardziej różnorodny kontakt z danym językiem. Wbrew pozorom w nauce języka nie chodzi tylko o słówka i gramatykę, ale ważne jest tutaj także kultura danego kraju, gdyż to z niej wynika zasada prowadząca do zrozumienia wielu zwrotów, powiedzonek itp. elementów językowych nie przetłumaczalnych bezpośrednio na twój język ojczysty.



Przedmioty artystyczne.



Ich różnorodność wymaga opanowania własnej specyfiki danego przedmiotu, ale w ogólnym zarysie sprowadza się do 2 rzeczy. Pierwsza to opracowanie podstawowego warsztatu, czyli wiedzy jak namalować jakiś obraz, jak wyrzeźbić rzeźbę itp. Wymaga to niejednokrotnie wielu lat systematycznego i żmudnego treningu. Druga, to z kolei nasz sposób posługiwania się naszym warsztatem, czyli nasz styl, talent, geniusz. Chodzi oto, aby tworzyć swoje własne dzieło bez bezmyślnego kopiowania innych.





Zobacz na czym polega naprawdę szybka nauka






Masz jakiś problem z nauczeniem się czegoś? http://www.szybka-nauka.zlotemysli.pl.

Masz jakiś problem z dowolnym egzaminem? http://www.egzamin.zlotemysli.pl.


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak zrozumieć terminologię egzaminacyjną?

Kategoria wpisu: Edukacja, Nauka, Studia — admin @ 16:49

Jak zrozumieć terminologię egzaminacyjną?

autorem artykułu jest Paweł Sygnowski


O terminologii egzaminacyjnej.



Egzaminatorzy zwykle zaczynają swoje polecenia od różnych czasowników w stylu ?Omów?; ?Podaj? itp. Jeśli myślisz poważnie o zdaniu egzaminu, to musisz poznać różnice pomiędzy nimi, aby mieć pewność, że twoja odpowiedź spełni oczekiwania egzaminatora. Nie ma przecież najmniejszego sensu komentować jakiegoś zjawiska, jeśli masz je tylko opisać i na odwrót. Nie stosując się do poleceń egzaminatora, tracisz punkty i zmniejszasz swoje szanse na zdanie egzaminu. Dlatego uważnie zapoznaj się z poniższymi wyjaśnieniami najbardziej popularnych i mylących poleceń egzaminacyjnych.



1.Krytyczna analiza, to nic innego, jak wyrażenie własnej opinii na jakiś temat. Na przykład:



?Komunizm jest dla mnie najbardziej fascynującym zjawiskiem w historii. Uważam, że było to na tyle oryginalne zjawisko, że zasługuje na szersze omówienie w tej pracy.?



2.Porównanie, czyli wskazanie różnić i podobieństw między dwoma rzeczami.



?Marek jest podobnego wzrostu i wyglądu do Tomka. Jednakże różnią się oni znaczne w charakterze i upodobaniach.?



3.Skomentuj, to bardzo nie precyzyjne pojęcie, ponieważ oznacza zarówno wyjaśnienie czegoś, jak i wyrażenie własnej opinii na dany temat. Nigdy nie wiadomo, czego oczekuje egzaminator: czy chodzi mu o wyjaśnienie czegoś, czy tylko wyrażenie własnej opinii, a może o obie te rzeczy naraz? Dlatego, jeśli masz możliwość wyboru, to najlepiej nie decydować się na takie polecenie.



4.Definiowanie, to podanie dokładnego znaczenia.



?Symbol ?L? widoczny na niektórych pojazdach, oznacza naukę jazdy. Wskazuje on, że prowadzący pojazd jest początkującym kierowcą, który jeszcze nawet nie zdobył prawa jazdy i z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność, jako że jego działania mogą być nieprzewidywalne.?



5.Oszacowanie oznacza określenie rozmiarów, liczebności itp. W matematyce jest to wyznaczenie granic, w jakich mieści się dana wielkość.



?W początkowym okresie działalności frakcja ?Młodych Wilków? liczyła zaledwie kilku członków. Do końca 1934 roku ich liczba wahała się w granicach 10-13 osób. Jednakże bardzo agresywna propaganda szybko zdobywała nowe przyczółki popularności w partii i tak liczebność frakcji zaczęła diametralnie się zmieniać od wspomnianych 13 osób w 1934, poprzez 25 w 1936, a skończywszy na 150 członkach partii w początkach 1937 roku.?



6.Wyjaśnienie, to podanie przyczyn lub szczegółowe określenie czegoś.



?Partia rozpadła się w 1938 roku z powodu wyłonienia się w jej obrębie frakcji, której program polityczny z roku na rok coraz bardziej odbiegał od linii partii. Zastraszeniem i przemocą zdobywając wciąż nowych członków, frakcja ta stała się swoistą ?partią w partii?, której ambicją było utworzenie na gruzach starej partii, zupełnie innej, nowej. Ten cel i metody jego zdobycia stoją wśród pierwszych przyczyn rozpadu partii. Pozostałe sprowadzają się do rosnącej konkurencyjności innych partii, które żeby zdobyć nowych członków, nie wahały się przed współpracą z terrorystami z frakcji partyjnej.?



7.Wyliczanie, czyli wyszczególnienie w kolejności. Dobrym przykładem wyliczania, jest dowolny przepis kulinarny.



?Do płatków owsianych dodaj starte jabłko, marchewkę, rodzynki oraz dwie łyżki kakao. Wymieszaj dokładnie i do takiej masy dodaj świeżo zagotowane mleko?.



8.Omówienie, to zbadanie w świetle argumentów za i przeciw.



?Komunizm zrodził najbardziej krwiożerczy ustrój w dziejach świata. Jego twórcy, to głównie fanatycy, dla których liczyła się tylko władza. Nie cofali się na jej drodze wobec stosowania terroru. Większość z nich to zbrodniarze przeciw własnemu narodowi i ludzkości. Ale mimo wszystko, komunizm jest zjawiskiem pozytywnym, gdyż nie tyle pokazał do czego prowadzi likwidacja własności prywatnej, co pokazał, że innej drogi, niż wolny rynek przed światem po prostu nie ma.?



9.Opis oznacza podanie cech czegoś.



?Związek Krzewienia Krzepy Fizycznej, jest stowarzyszeniem paramilitarnym, którego zadaniem jest krzewienie sprawności fizycznej i samodzielności wśród dzieci i młodzieży. Środkiem realizacji tego, jest organizowanie wycieczek i wypraw na łono natury.?



10.Ilustrowanie, to nic innego, jak wyjaśnienie za pomocą obrazów lub rysunków.



?Znaczenie terroru w działalności partyjnej, świetnie ilustruje działalność frakcji ?Młode Wilki? w latach 30, która rozsadziła od środka największą i najbardziej konserwatywną ówcześnie partię.?



11.Uzasadnianie, czyli podanie argumentów za czymś lub udowodnienie słuszności czegoś.



?Smukła, sportowa sylwetka, dynamiczny silnik, duża przestrzeń, sportowe felgi, małe zużycie paliwa, łatwość prowadzenie i zwrotność stanowią o tym, że prezentowana auto, jest doskonałym wyborem.?



12.Interpretowanie, oznacza objaśnienie sensu i znaczenia.



?Działalność państw centralnych pod koniec pierwszej wojny światowej, przypominała wijącą się rybę na lądzie. Wszelkie działania mające prowadzić do ostatecznego zwycięstwa, prowadziły w zupełnie innym kierunku. Ostatecznym ciosem do trumny okazała się powszechna mobilizacja, która dała sygnał do rozsadzenia starej monarchii od środka.?



13.Wymienianie, to podanie nazw, określeń itp.



?W skład stałej rady doradczej przy rządzie państwowym wchodzą tylko 3 osoby. Są to: generał armii ? Aleksiej Władimorow; szef KGB ? Anatolij Wasilewski oraz dowódca 5 armii ? Filip Cyprianowski.?



14.Udowodnienie, czyli wykazanie prawdziwości czegoś. Np. w matematyce jest to przeprowadzenie dowodu danego twierdzenie, kończącego się skrótem ?c.b.d.o.?, co oznacza ?co było do okazania?.



?Powstanie frakcji ?Młode Wilki? było ważnym wydarzeniem z kilku powodów. Zapoczątkowało to rozpad w partii. Jako pierwsi i jedyni jej członkowie stosowali terror wobec członków własnej partii. Ich program nieustannie ewoluował, odpowiadając w każdym momencie na najbardziej palące problemy otaczającego ich społeczeństwa.?



15.Podsumowanie i streszczenie, to innymi słowy podanie lub ujęcie czegoś w skróconej formie. Ponadto podsumowanie może oznaczać uwagi i refleksje końcowe, które nie muszą być streszczeniem całości.



?Ucieczka z kompanii wartowniczej wraz z kilkoma towarzyszami, a następnie rajd po starej monarchii, aż do ostatecznego sądu i skazania, a później ocalenia ? to jak najkrótsze streszczenie fabuły filmu ?C.K. Dezerterzy.?



16.Relacja, to innymi słowy przekazanie informacji na temat faktycznego stanu rzeczy, przytoczenie wypowiedzi innej osoby lub formalne sprawozdanie.



?Odwrót Napoleona spod Moskwy odbywał się w warunkach srogiej, rosyjskiej zimy przy nieustannych zaczepkach wojsk rosyjskich, które stosowały szybkie i nagłe podjazdy, zamiast regularnej bitwy ? jak zdawały się utrzymywać oficjalne źródła.?



17.Przegląd oznacza szczegółowe podanie całego materiału z danej dziedziny, oznacza i wymaga znacznie dłuższej wypowiedzi od pozostałych przytoczonych tutaj poleceń.



18.Przedstawienie, czyli wyrażenie danych treści.



?Rozetnij worek foliowy. Jego zawartość przelej do saganka. Następnie postaw go na kuchence i zapal ogień. Gotuj na średnim gazie. Uważaj, żeby zawartość się nie zważyła. Po utworzenie się grubej otoczki piany na wierzchu, zgaś ogień. Tym sposobem gotujesz mleko.?



19.Odpowiedz na pytanie… lub na pytanie…. Takie polecenie oznacza, że obie odpowiedzi będą jednakowo punktowane, niezależnie od tego, które pytanie się wybierze. Jeśli udzielisz odpowiedzi na oba pytania, to i tak punkty otrzymasz tylko ze jedną.



20.Odpowiedz tylko na pięć pytań. Polecenie to oznacza, że wszystkie pytania będą jednakowo punktowane. Jeśli odpowiesz na więcej niż pięć pytań, to i tak otrzymasz punkty tylko za pierwszych pięć odpowiedzi.



21.Odpowiedz na wszystkie pytania. W tym wypadku można przypuszczać, że pytania nie będą jednakowo oceniane. Nie wiadomo, które pytania będą wyżej oceniane, a które niżej. Łatwo tutaj o błędną interpretację i pominięcie najbardziej punktowanego pytania.









Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak pisać wstep i zakoczenie prac naukowych?

Kategoria wpisu: Edukacja, Nauka, Studia — admin @ 16:44

Jak pisać wstep i zakoczenie prac naukowych?

autorem artykułu jest Przemysław Szczypczyk


Wbrew pozorom wstęp najlepiej pisać na końcu razem z zakończeniem, ponieważ mamy już napisaną pracę i wiemy co tak na prawdę ona zawiera i jakie wykorzystaliśmy źródła. Standardowy wstęp powinien zawierać od dwóch do kilku stron, ale zazwyczaj całkowicie wystarczą trzy strony. Oczywiście czcionka, rozmiar marginesów, odstęp i inne “techniczne” sprawy muszą być takie same jak w reszcie pracy.

Wstęp powinien zawierać cztery podstawowe części:



1) W pierwszej należy przedstawić jakimi problemami zajmiemy się w naszej pracy. Co tak na prawdę postaramy się opisać (ponieważ wstęp piszemy na końcu gdy już zasadnicza część pracy jest gotowa łatwo tu wpisać tematy poruszone w pracy). Tutaj też opisujemy główne tezy, które założyliśmy sobie opracować/wyjaśnić w pracy. Należy w tej części również krótko opisać stan istniejącej bibliografii włącznie z tymi jej częściami, które są dla nas nieosiągalne.



2) Następnie w sposób bardziej szczegółowy opisujemy najważniejsze pozycje bibliograficzne użyte do napisania pracy. Wartałoby tu wpisać przynajmniej trzy takie publikacje naukowe (nie źródła internetowe czy multimedialne), w których znaleźliśmy najważniejsze informacje bądź, z których korzystaliśmy w największym stopniu.



3) W kolejnej części przedstawiamy i uzasadniamy podział pracy na rozdziały. Praca naukowa powinna zawierać minimum trzy rozdziały, które mogą zawierać dowolną ilość podrozdziałów. Trzeba tu więc opisać ogólnie czym zajęliśmy się w poszczególnych rozdziałach i dlaczego taki układ jest najbardziej pożądany do rzetelnego opracowania tematu pracy.



4) Na koniec przedstawiamy z jakich typów źródeł korzystaliśmy podczas pisania pracy oraz uzasadniamy dlaczego akurat z takich, a nie innych. Należy także podać metody badań, jakimi posługiwaliśmy się do stworzenia naszej pracy. Podstawową metodą, którą należy wpisać jest metoda komparatystyczna.



Taki układ i zawartość wstępu jest dość uniwersalna przy pisaniu prac naukowych, chociaż oczywiście wiele zależy od wskazań promotora, wymagań na danej uczelni oraz rodzaju i tematu pracy.



Zakończenie natomiast, chociaż to teoretycznie najkrótsza część pracy często przysparza wielu kłopotów. Podstawową rzeczą, którą należy umieścić w zakończeniu jest odniesienie się do tez i problemów przedstawionych we wstępie. Czy udało nam się w sposób wyczerpujący je opisać czy może natrafiliśmy na pewne problemy zmuszające nas do niedogłębnego wyjaśnienia danego problemu?

Następnie powinniśmy opisać własne przemyślenia odnoszące się do tematu pracy, a także możemy krótko opisać pewne fakty nie wiążące się bezpośrednio z tematem pracy lecz z niego wynikające lub będące pewną ich kontynuacją czy następstwem.



autor: Przemysław Szczypczyk; mgr kulturoznawstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim w kierunkach Dzieje i kultura Bałkanów oraz Amerykanistyka. Właściciel i administrator sklepu internetowego www.activebrain.pl





www.activebrain.pl - Active Brain - Odzywki i suplementy dla mózgu


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Odpowiedzialność za sukces.

Kategoria wpisu: Nauka, Studia — admin @ 16:42

Odpowiedzialność za sukces.

autorem artykułu jest Dariusz Boniukiewicz


Czy zastanawiałeś się jakimi cechami (nie tylko charakteru) wyróżniają się ludzie którzy w swoim życiu osiągnęli sukces? Co trzeba mieć, jakim trzeba być aby stać się człowiekiem sukcesu?



Jeżeli zastanawiałeś się, to powiem Ci, że nie tylko Ty… Powstało już wiele książek, opracowań na temat ludzi sukcesu i ich sposobu na życie. Istnieje nawet nauka która zajmuje się poznawaniem modelu życia ludzi sukcesu, a także nauczaniem tego modelu innych. Mówię oczywiście o NLP którego podstawy stanowi właśnie tzw. modelowanie.



Wszyscy badacze zajmujący się sukcesem wskazują na kilka punktów które sprawiają, że osobę można nazwać człowiekiem sukcesu. Żeby było ciekawiej większość tych elementów jak praktyka wskazuje są to elementy bardzo proste, dostępne każdemu z nas. Różnica jedynie leży w tym, że ludzie sukcesu korzystają z tych drobnych “tricków”, a przeciętny zjadacz chleba nie, pomimo, że są mu doskonale znane.

Dlatego przeciętny zjadacz chleba pozostaje przeciętnym zjadaczem, a człowiek sukcesu osiąga sukcesy.

W której grupie ludzi Ty dziś się znajdujesz?



Postaram się w kilku krótkich tekstach opisać najważniejsze cechy charakteryzujące ludzi sukcesu, cechy sprawdzone, bo dzięki nim mnie także udaje się piąć w górę, do celów które sobie kilka lat temu wyznaczyłem.



Jeżeli szukasz tu magicznego przedmiotu, zaklęcia, czy tajemnego przepisu na sukces, to srodze się zawiedziesz. Nie znam takiego!

Ale znam sposób prosty, przyjemny, dostępny i mnie i Tobie. Sposób który prowadzi prosto do celu.



Dziś napiszę o jednej z podstawowych zasad:

BIERZ ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA CAŁE SWOJE ŻYCIE!



Jesteś, czytając te słowa w pewnym konkretnym punkcie swojego życia. Czy jesteś z tego dumny, czy też nie, punkt w którym stoisz, jest wynikiem wyborów których dotychczas w swoim życiu dokonywałeś.

Nie jest za to odpowiedzialna mama, tata, ksiądz proboszcz, minister edukacji ani koledzy z podwórka. To jedynie wynik Twoich decyzji.

Znana jest opowieść o dwóch braciach - synach pijaka i recydywisty. Jeden z braci wyrósł na znanego prawnika, szczęśliwego męża i ojca, drugi był takim samym utracjuszem jak ich ojciec - alkoholik i przestępca.

Zadano im obu jedno pytanie: “dlaczego jesteś tym kim jesteś?”

Jakie było zdumienie pytającego, gdy od obu braci usłyszał taką samą odpowiedź!

“A kim mógłbym zostać skoro mój ojciec był taki a nie inny!?”

Jeden dodał: “przecież nie miałem innego przykładu, nie znam innego życia”, drugi zaś “za nic nie pozwoliłbym abym stał się taki jak mój ojciec”.



No właśnie… “każdy jest kowalem swojego losu”…



Być może czytając powyższe słowa z niepokojem myślisz o tym, że nie jesteś zadowolony z miejsca w życiu w którym aktualnie się znajdujesz…



Mam dla Ciebie dobrą wiadomość! To co się działo dotychczas z Tobą w życiu nie musi wpływać na dalsze Twoje losy!

Wczoraj nie musi równać się dniu jutrzejszemu….

Życie jest trochę jak książka. Książka którą ciągle piszesz. Codziennie wieczorem odwracasz jedną zapisaną kartkę i przygotowujesz następną, jaszcze pustą pod zapisanie w nowym dniu.



Tak lubię wieczorem myśleć, podsumowując dany dzień. Przypominam sobie jakie decyzje podejmowałem, jakie one przyniosły skutki. Wyciągam wnioski, następnie w wyobraźni odwracam tą kartkę. Ta zapisana już jest odwrócona. To się stało. Jest przeszłością. Mogę się cieszyć z tego co było dobre, przeprosić za to co złe i wyciągnąć wnioski.

Przede mną jest nowa czysta karta którą mogę zapisać tak, jak będę chciał bez względu na to co działo się dotychczas.

Znowu startuję z czystym kontem.



Tylko Ty jesteś odpowiedzialny za swoje życie.

Twoja przeszłość nie musi równać się przyszłości. Dziś możesz zacząć od nowa, dziś możesz zacząć budować swoją przyszłość.

Ale nie wróżę Ci powodzenia jeżeli zaczniesz dopiero jutro…

Dlaczego? O tym w następnym artykule o cechach ludzi sukcesu…



Zapraszam Cię do przeczytania kilku [url2=http://pakiet-zarzadzanie-soba.zlotemysli.pl/daboni.php]książek[/url2] które były mi pomocne w poukładaniu mojego życia.






samodoskonalenie.com - dowiedz się jak zawsze odnosić sukcesy!


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Dlaczego warto się dokształcać?

Kategoria wpisu: Edukacja, Nauka — admin @ 16:41

Dlaczego warto się dokształcać?

autorem artykułu jest Serhij Petryczenko


Wiedza zdobyta dzięki wykształceniu staje się potęgą wtedy tylko, jeśli zostanie użyta do realizacji dokładnie określonego celu. Tylko mając określony cel i dokładny plan jego osiągnięcia, ustalisz, jakiej wiedzy potrzebujesz i gdzie będziesz tej wiedzy szukał.



Nie wystarczy raz ukończyć szkołę, nawet wyższą uczelnie, żeby być dobrym w swoim zawodzie.

Szkoła daje ogólne wykształcenie, natomiast specjalistyczną wiedzę, niezbędną do bycia dobrym w swoim fachu każdy zdobywa sam.





Dzięki dotacjom ze środków Unii Europejskiej wiele firm i uczelni w Polsce prowadzi bezpłatne szkolenia i kursy, dające możliwość podnoszenia kwalifikacji lub opanowania nowego zawodu. Mogą z nich skorzystać m. in. nauczyciele, bezrobotni, osoby odchodzące z rolnictwa, kobiety mieszkające w małych miejscowościach. Lista grup zawodowych i społecznych jest dużo szersza, warto zatem poszukać odpowiedniej propozycji dla siebie.



Inny sposób kształcenia się, szczególnie przydatny dla tych, co nie mają możliwości uczęszczać na uczelnie, to nauka na odległość.

W dobie Internetu staje się on coraz bardziej powszechny.

Powstał nawet nowy termin: e-learning.



Ciekawe, że sam pomysł kształcenia się na odległość wcale nie jest nowy.

Oto co pisze dr Napoleon Hill o kursach korespondencyjnych w swojej książce

?Myśl i bogać się?, wydanej jeszcze w 1937 roku.



?Naukę korespondencyjną można podjąć w każdym miejscu, do którego dociera poczta. Szkoły korespondencyjne oferują kursy w zakresie wszystkich przedmiotów, których można uczyć na odległość. Zaletą takich kursów jest elastyczność programu studiów pozwalająca na naukę w wolnym czasie. Poza tym ich uczestnicy z reguły mają możliwość skorzystania z konsultacji (pod warunkiem, że starannie wybiorą szkołę), które bywają bezcenne dla ludzi poszukujących wiedzy specjalistycznej. Niezależnie od tego, gdzie mieszkasz, możesz czerpać korzyści z tego źródła.?





Nie zależnie od tego, jaką drogę edukacji wybierzesz, pamiętaj, że sama wiedza, nie poparta praktycznym działaniem, beż dążenia do celu, któremu ma służyć, nie wiele warta.









Serhij Petryczenko

Wiejskie rozkosze


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Efekt początku i końca w uczeniu się

Kategoria wpisu: Nauka — admin @ 16:41

Efekt początku i końca w uczeniu się

autorem artykułu jest Krzysztof Pietraszek


Istnieje wiele nieznanych lub mało znanych faktów i zasad, których wykorzystanie bardzo ułatwia uczenie się.

Jedną z takich prawidłowości jest efekt początku i końca.

Efekt ten zazwyczaj nie jest wykorzystywany w nauce, z powodu źle pojętego dążenia do oszczędzania czasu. Po prostu wielu osobom, często trudno jest pojąć i zaakceptować fakt, że aby zaoszczędzić naprawdę dużo czasu, trzeba najpierw trochę go zainwestować.



Na czym polega ta inwestycja i jakie są zyski o tym za chwilę. Najpierw



O efekcie początku i końca



Efekt początku, to wyższa niż przeciętna efektywność uczenia się występująca na początku okresu, w którym się uczysz. Czyli, jeśli usiądziesz i zaczniesz uczyć się, to wkrótce po ?wejściu w temat?, efektywność twojej pracy jest najwyższa.

Potem będzie stopniowo maleć. Maleje tym bardziej, im dłużej siedzisz i nieprzerwanie pracujesz.

Tuż przed końcem okresu nauki efektywność twojej pracy jest znowu wyższa. Oznacza to, że z tego okresu nauki zapamiętasz więcej, niż z okresu wcześniejszego.

To jest właśnie efekt końca.

Taki opis jest oczywiście przybliżeniem i uśrednieniem rzeczywistych wyników pomiaru efektywności uczenia się. Jest to jednak przybliżenie właściwie pokazujące tendencję zmian efektywności uczenia się w całym okresie, kiedy siadasz i uczysz się.

Zauważ, że najwięcej wiadomości w twojej pamięci, zostaje z początkowego i końcowego okresu nauki. To czas, w którym są najlepsze warunki do skutecznej pracy!



Jak to wykorzystać?



Po prostu, warto sprezentować sobie więcej efektów początku i końca w swoim uczeniu się.

Dlatego warto podzielić cały okres nauki na przedziały o rozsądnej długości. Na tyle długie, by zdążyć intensywnie ?wejść w temat? i dobrze wykorzystać okres wysokiej efektywności. Na tyle krótkie, by nie dopuścić do nadmiernego spadku efektywności.

W praktyce czas nauki powinien trwać w granicach, średnio 35 do 60 minut. Przerwa to 4 do 8 minut.

W przerwie zajmij się czymś zupełnie innym, ale nie nadmiernie absorbującym. Po kilku minutach musisz przecież znowu szybko wejść w intensywną pracę. Może to być trudne, jeśli w przerwie coś cię nadmiernie zaabsorbuje.

Po przerwie - następna sesja pracy intelektualnej, potem kolejna przerwa i znów praca.



Twój główny zysk



z takiego systemu nauki to większa ilość wiadomości w głowie.

Kilka innych korzyści:

- Okres nauki okupisz mniejszym zmęczeniem.

- Szybciej wykonasz to, co masz do zrobienia.

- Lepiej zapamiętasz następne partie materiału, na bazie lepiej zrozumianej i zapamiętanej poprzedniej części.



Na koniec jeszcze jedna bardzo ważna sprawa - to ty świadomie decyduj o przerwach.

Nie twoje odczucia, niechęci czy chwilowe lenistwo. Nie pozwalaj sobie na mimowolne wypadanie z intensywnej pracy, na myślenie o ?niebieskich migdałkach?.

Takie przerwy nie sprawdzają się.

Jeśli to się przydarzy i nie da się odsunąć wysiłkiem własnej woli, lepiej wstać i intensywnie, ale krótko, zająć się czym innym.

A potem wrócić do pracy. Już niezakłócanej i sprawnej.



—–



Z całym artykułem oraz wykresami do niego możesz zapoznać się na stronie:

http://www.superumysl.pl



Tam też znajdziesz więcej informacji o tym, jak poprawić efektywność własnej nauki.





http://www.superumysl.pl




Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Uczenie się

Kategoria wpisu: Edukacja, Mity, Nauka, Studia, matura — admin @ 16:39

Uczenie się

autorem artykułu jest jaras jarty


Uczenie się to proces zdobywania wiadomości, nowych umiejętności i nawyków, prowadzących do stałych zmian w zachowaniu się uczącego. Efekty uczenia się zależne są między innymi od pamięci, umiejętności koncentracji uwagi i motywacji, potrzeb rozwoju zainteresowań, czy zdolności. Uczenie się jest, więc, procesem zdobywania i gromadzenia doświadczeń poprzez modyfikację zachowań i działań wcześniej nabytych.



Dzięki uczeniu się można opanować cały system wiadomości, potrzebnych umiejętności, lepszych nawyków, przyzwyczajeń i przekonań. W szerokim znaczeniu określenia procesów uczenia, mówi się o zdobywaniu wiadomości i umiejętności zamierzonym, jak i mimowolnym, niezamierzonym.



W związku z rodzajem motywacji i nastawienia, wyodrębniamy wiele rodzajów i form uczenia się. Procesy uczenia się uznawane są za główną dziedzinę badań psychologicznych. Mówi się o uczeniu sensorycznym (spostrzeżeniowym, percepcyjnym), polegającym na wytwarzaniu się odruchów warunkowych pod wpływem wzmacniania określonych doświadczeń. Możemy uczyć się metodą prób i błędów, które przejawia się poszukiwaniem, próbowaniem i eliminowaniem czynności zbędnych, ćwiczeniem się w czynnościach skutecznych i prowadzących do celu. Stosujemy je gdy brak jest wskazówek jak rozwiązać zadanie czy problem. Można też uczyć się przez naśladownictwo, czyli intencjonalne wykonywanie przez osobę uczącą się czynności, które przedtem wykonywał ktoś inny, albo przez działanie, tzn. wykorzystywanie opanowanej już wiedzy. Najczęściej stosujemy bierną metodę mechanicznego powtarzania, pamięciowego wykucia, ale również poprzez wniknięcie w istotę zagadnienia, zrozumienie opanowywanego materiału, gdzie mając wgląd w sens osiągamy trwalszy efekt.



Samodzielna praca nad sobą w zdobywaniu lub pogłębianiu wiedzy, samodzielne kształtowanie cech osobowości nazywane jest samokształceniem. Podstawowym warunkiem samokształcenia jest dojrzałość osobowości osiągana wraz z rozwojem oraz pod wpływem oddziaływań wychowawczych.



Efekty uczenia się zależą przede wszystkim od zdolności zapamiętywania, od koncentracji i trwałości uwagi oraz umiejętności przeżywania poznawanych, nowych wartości moralnych, społecznych, estetycznych i innych.





pozytywna motywacja


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Newer Posts »

Strona stworzona przy pomocy WordPress