i-nauka - blog edukacyjny

Jak pisać wypracowania z języka polskiego?

autorem artykułu jest Paweł Sygnowski

Zacznijmy od tego, że wypracowanie, które będziesz pisał będzie oceniane przez danego nauczyciela i to tylko od niego zależy, jaką otrzymasz ocenę. W teorii każde wypracowanie, to rodzaj testu sprawdzającego samodzielne myślenie, poziom oczytania , umiejętność swobodnej wypowiedzi w piśmie itp. rzeczy. W praktyce nauczyciel będzie oceniał twoje wypracowanie głównie pod kątem tego, co ON uznaje za najważniejsze. Dla jednego nauczyciela może to być poprawność stylistyczna i gramatyczna, a dla drugiego - ilość zacytowanych w tekście źródeł. A więc zawsze i wszędzie przed rozpoczęciem pisania:



USTAL CO WEDŁUG NAUCZYCIELA - KTÓRY BĘDZIE SPRAWDZAŁ TWOJE WYPRACOWANIE - JEST WAŻNE.



Słowem: pisz wypracowanie ?pod? danego nauczyciela.

Jak ustalić, co dany nauczyciel uznaje za ważne? Jeśli masz z nim zajęcia na co dzień, to wywnioskujesz o tym ze sposobu w jaki prowadzi on zajęcia [na czym się koncentruje], ponadto masz źródła w postaci innych już napisanych dla tego nauczyciela wypracowań oraz innych osób [ze starszych roczników], które już miały niejednokrotnie okazję pisać wypracowania dla tego nauczyciela. Jeśli te sposoby nie pomagają, to po prostu zapytaj go bezpośrednio co według niego jest najważniejsze w danym temacie.



Kolejnym krokiem powinnien być:



TRENING PISANIA.



Chodzi oto, aby wytrenować w sobie umiejętność pisania tych wypracowań. Dl tego należy pisać wypracowania na wymyślone tematy, albo wykorzystać jakieś stare tematy, na które już miałeś okazje pisać wypracowania.

Zanim zaczniesz w ogóle pisać, określ jakiego okresu historycznego dotyczy dany temat, wypisz sobie wszystkie postacie, tytuły, czy wręcz całe cytaty, które będziesz później mógł wykorzystać w swoim wypracowaniu. Całe to przypominanie powinno Ci zająć kilka minut, resztę czasu przeznaczysz na pisanie, a i w tym musisz znaleźć kilka minut na sprawdzenie swojej pracy.

Po napisaniu wypracowania należy je omówić z kolegami, a najlepiej ze swoim nauczycielem, czy jest poprawne merytorycznie oraz stylistycznie.



Na koniec kilka ogólnych wskazówek ? jak się zachować w czasie pisania wypracowania:



- pisz na temat, który rozumiesz i o którym faktycznie możesz napisać coś konkretnego powołując się przy tym na stosowną literaturę;



- najłatwiej zrozumieć dany temat określając słowa - klucze w jego treści, a następnie używać tych wyrazów w treści wypracowania;



- tematy wolne, to najtrudniejsze tematy, gdyż wymagają dużej kreatywności i dużego oczytania;



- wypisz sobie wszelkie postacie, wydarzenia, książki, dzieła sztuki itp. związane z danym tematem;



- opracuj ? choćby w zarysie ? najogólniejszy plan pracy, z którego jasno będzie wynikało, że najpierw napiszesz o tym, potem o tamtym, a na koniec jeszcze o czymś innym;



- pisz na temat ? w czasie pisania spoglądaj czasami na temat i pytaj sam siebie, czy faktycznie piszesz na ten temat, na który masz pisać;



- cytaty [to nie muszą być tylko cytaty z książek, ale także cytaty z pieśni, piosenek, przysłowia, morały itp.] zawsze dodatnie wpływają na ocenę twojego wypracowania, tylko pamiętaj, że więcej nie zawsze oznacza lepiej. Nauczyciel generalnie woli mniej cytatów, ale bardziej pasujących do tematu, niż więcej cytatów luźno związanych z tematem;



- pisz własnymi słowami, tak jak umiesz ? nauczyciel łatwo pozna, czy piszesz własnymi słowami, czy sztucznym językiem;



- temat jest wszystkim, dostosuj swój styl pisania do tematu. Jeśli temat, jest poważny, to daruj sobie elementy humorystyczne;



- jak już skończysz pisać, przeczytaj swoją pracę co najmniej 2 razy. Szukaj wszelkich błędów i pomyłek oraz poprawiaj je na bieżąco.



–

Zobacz na czym polega naprawdę szybka nauka

–

Chcesz poznać inne techniki pamięciowe? Chcesz uczyć się szybciej, łatwiej i przyjemniej? Masz już dość kłopotów z nauką? Sprawdź: http://www.szybka-nauka.zlotemysli.pl/



Masz problem z czekającym Cię egzaminem? http://www.egzamin.zlotemysli.pl/


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Przypisy w pracy naukowej.

autorem artykułu jest Przemysław Szczypczyk

Przypisy to podstawowa rzecz w pracach naukowych, ponieważ wskazują na źródło naszej wiedzy, którą zawieramy w pracy. Wszystkie informacje zawarte w pracy muszą mieć przypis. Gdy podajemy np. datę jakieś historycznej bitwy to przecież nie znamy jej bo byliśmy naocznymi świadkami tylko przeczytaliśmy w jakimś źródle. To samo tyczy się innych dziedzin wiedzy. Wszystkie informacje nie będące efektem naszych doświadczeń, badań czy przemyśleń muszą mieć przypis. Raz zastosowany schemat pisania przypisu musi być jednakowo stosowany w całej pracy, podobnie zresztą jak inne techniczne aspekty (czcionka, tytuły rozdziałów, marginesy itd.). Przypisy umieszczamy na dole strony pod separatorem generowanym automatycznie przez word?a. Inna metoda przypisów to np. tzw. przypisy amerykańskie umieszczane w tekście pracy w nawiasie ale u nas rzadko stosowane i moim zdaniem utrudniające płynne czytanie pracy.



Podstawowym przypisem jest przypis do opracowania naukowego, książki. Powinien on wyglądać następująco:



Imię (imiona) autora. Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą), miejsce i rok wydania, strona.



Analogicznie tworzy się inne przypisy. Gdy np. autor jest zbiorowy to podajemy:



Red. Imię (imiona) redaktora pracy. Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą), miejsce i rok wydania, strona.



Gdy autor nie jest podany (np. Biblia czy inne ?święte? księgi) to przypis zaczynamy po prostu od tytułu.



Gdy przypis jest do artykułu z prasy to po tytule artykułu podajemy tytuł czasopisma, jego nr itd. Czyli:



Imię (imiona) autora. Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą), tytuł czasopisma, numer czasopisma, miejsce i rok wydania, strona



Analogicznie wygląda sytuacja z artykułami naukowymi w zbiorach takich artykułów wydanych w formie książkowej.



Gdy natomiast przypis jest do strony internetowej to podajemy dokładny link (wszystko co się wyświetliło w pasku przeglądarki), a nie tylko adres strony głównej witryny, na której znaleźliśmy daną informację. Oraz po przecinku datę kiedy to się stało ponieważ za jakiś czas pod tym linkiem może już być coś innego. Dopiero w bibliografii na końcu podajemy tylko adresy główne witryn, z których korzystaliśmy bo przecież z jednej strony mogliśmy wziąć wiele informacji umieszczonych na wielu podstronach.



Gdy umieszczamy w tekście zdjęcie, tabelę czy rysunek również musimy pod nim podać źródło. W podpisie pod rysunkiem czy zdjęciem po naszym opisie w nawiasie piszemy: Źródło: Imię (imiona) autora. Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą), miejsce i rok wydania, strona. Lub analogiczny przypis jeśli np. nasze zdjęcia jest ze strony internetowej, artykuły itd. Jedynym wyjątkiem jest to że takich przypisów nie numerujemy.



Numery natomiast muszą mieć wszystkie pozostałe przypisy. Przypisy w poszczególnych rozdziałach numerujemy od nowa (1,2,3 …), tak więc każdy rozdział ma przypisy zaczynające się od ?1?. W tekście pracy numer/odnośnik do przypisu powinien znajdować się bezpośrednio za zdaniem, w którym jest umieszczona dana informacja, a przed znakiem interpunkcyjnym.



Gdy natomiast pod podanym przypisem umieszczamy kolejny z tego samego źródła to nie wpisujemy znów wszystkich autorów, tytułów itd.. tylko piszemy? ?ibidem?, ?tamże? lub ?op. cit? i ewentualnie numer strony jeśli jest inna niż w przypisie powyżej.



Każdy kolejny przypis z danego źródła w danym rozdziale nie musimy pisać w pełnej wersji tylko wystarczy podawać: Imię (imiona) autora. Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą) ? może być skrócony, strona. Podawanie całego nie jest konieczne bo już raz te informacje zostały podane gdy pierwszy raz podaliśmy dany przypis.



Wszystkie te przypisy są tylko do informacji co oznacza, że nie możemy przepisywać wiernie zdań z innej książki tylko napisać własnymi słowami zawierając informacje, które chcemy przekazać. Jeśli chcemy wpisać dokładny cytat to przed przypisem dodajemy: Cyt. za: a następnie Imię (imiona) autora. Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą), miejsce i rok wydania, strona.



Możliwy jest także przypis merytoryczny, zawierający jakieś dodatkowe informacje, wyjaśnienia itd. On także jeśli zachodzi taka sytuacja powinien zawierać źródło zawartych w nim informacji.



Wszystkie podane tu informacje odnoszą się do najczęściej stosowanych źródeł w najpopularniejszym systemie przypisów. Pamiętać należy, że ostatnie zdanie zawsze należy do promotora, który powinien podać swoje wymagania dotyczące przypisów.











mgr Przemysław Szczypczyk; absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, kierunków Dzieje i kultura Bałkanów oraz Amerykanistyka. Właściciel i administrator sklepu internetowego www.activebrain.pl - Odżywki i suplementy dla mózgu.

–

www.activebrain.pl


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak wspomaga nas kofeina

autorem artykułu jest Krzysztof Pietraszek

Niektórzy zaczynają dzień od małej kawy. Inni nie tylko zaczynają, ale potrafią również go kończyć ? nawet po 22.00 nie odmawiają sobie jej aromatu.

Kawa przydaje się zarówno kierowcom, jak i naukowcom. Jak mawiał Paul Erdos: Matematyk, to urządzenie do przekształcania kawy w twierdzenia.

Kawę pije wiele osób. Różne napoje z kofeiną - prawie wszyscy.

Jak kofeina działa na nas, to wiemy. Zbierzmy jednak fakty.



Jak działa kofeina?

Kofeina pobudza korę mózgową i ośrodki podkorowe oraz ośrodek oddechowy i naczynioruchowy. To jest istotne dla sprawnego działania mózgu. Rozszerza naczynia mózgowe, nerkowe i wieńcowe serca, a zwęża naczynia brzuszne. Wzmaga więc przepływ krwi z jamy brzusznej do skóry, mięśni i mózgu. Zwiększa przez to wydolność psychofizyczną. Przyśpiesza przemianę materii i podnosi ciepłotę ciała, co również wpływa na sprawność mózgu. Małe ilości kofeiny zwalniają czynność serca.

Kofeina wzmaga ilość wydzielanego moczu, a tym samym przyczynia się do odwadniania organizmu. To niekorzystny dla organizmu i mózgu efekt.

Duże dawki kofeiny zwiększają siłę skurczową mięśnia sercowego i wentylację płuc. Powodują gonitwę myśli i ogólne rozbicie myślowe. Nadmiar kofeiny osłabia koncentrację i powoduje trudności z zaśnięciem, bezsenność, drażliwość, niepokój, a nawet lęk czy drżenie mięśniowe. W skrajnych przypadkach może dochodzić do drgawek klonicznych.

Możliwe jest również zatrucie organizmu kofeiną. Taki stan powoduje zaburzenia myślenia, rozkojarzenie, gonitwę myśli, zaburzenia rytmu serca i tętna, częstomocz, pocenie się, uderzenia gorąca, dreszcze, szum w uszach, zawroty głowy, krótkotrwałe zaciemnienia i błyski w widzeniu, nudności, skurcze jelit i ból brzucha.

Dawka 20-30 g kofeiny powoduje porażenie mięśnia sercowego i ośrodka oddechowego oraz zgon.



Jaki jest mechanizm działania kofeiny?

Kofeina zwiększa ilość adrenaliny we krwi oraz prawdopodobnie blokuje receptory adenozyny. Jednocześnie zwiększa wydzielanie dopaminy pobudzającej ośrodki przyjemności w mózgu.



Jak kofeina działa na sprawność umysłową?

Zwiększa sprawność percepcji i analizowania wrażeń. Przyśpiesza i usprawnia procesy myślowe. W małych, a u niektórych osób również w średnich dawkach ułatwia pracę umysłową, polepsza procesy zapamiętywania i kojarzenia. Wydłuża okras uwagi, wzmacnia zdolność koncentracji i motywację. Poprawia nastrój, podnosi czujność, skraca czas reakcji. Znosi uczucie znużenia, zmęczenia i niechęci.

To korzystne działanie przejawia się szczególnie, gdy wykonujemy znane nam zadania o małym i średnim stopniu trudności.

Kofeina nie ułatwia wykonywania zadań o wzrastającym stopniu trudności, a czasem nawet je utrudnia. Może również zaburzać procesy pozyskiwania informacji i bezpośredniego zastosowania ich do rozwiązania złożonych problemów. Podobnie może utrudniać zdolność do opanowania nowych sposobów rozwiązania problemów. Utrudnia podejmowanie przemyślanych decyzji na podstawie dużej ilości danych oraz wykonywanie innych złożonych działań intelektualnych.

Oznacza to, że nie ułatwia, a nawet utrudnia wykonywanie zadań wymagających intensywnej pracy pamięci roboczej.

Można powiedzieć z pewnym uproszczeniem, że w łatwiejszych zadaniach zabezpiecza przed nudą, a w skomplikowanych dekoncentruje nadmiarem odbieranych bodźców.



Czy kofeina zwiększa sprawność w pracy?

Wykazano, że zwiększa efektywność przy wykonywaniu zadań wymagających twórczego myślenia. Polepsza bowiem zdolność do tak zwanych wolnych skojarzeń, swobodę w pisaniu i wysławianiu się.

Zwiększa także efektywność pracowników wykonujących nudne, powtarzalne zajęcia, przy których trzeba podejmować szybkie decyzje. To takie prace jak prowadzenie samochodu, sortowanie poczty czy wprowadzanie danych do komputera. Wiedzą o tym niektórzy pracodawcy i dbają, by kawy pracownikom nie brakowało.

Warto pamiętać, że mimo iż kofeina ułatwia wykonywanie znanych czynności, to utrudnia wykonywanie tych złożonych i nowo poznanych.



Czy kofeina może powodować jakieś choroby?

Z wielu dotychczasowych badań wynika, że umiarkowana ilość kofeiny ma pozytywne działanie.

Niektóre badania pokazują, że kawa może wypłukiwać z ustroju mineralny potas i prowadzi do jego niedoboru. Wypijanie większych ilości kawy (3 ? 4 filiżanki) może osłabić przyswajanie wapnia, a nawet prowadzić do znacznych ubytków tego minerału.

Kofeina powoduje również obniżenie poziomu witaminy B1 i to mimo faktu, że kawa zawiera jej dość znaczne ilości.

Greckie badania pokazują, że osoby pijące dużo kawy są bardziej podatne na różnorodne stany zapalne. Te z kolei przyczyniają się do powstawania w organizmie substancji, które mogą prowadzić do chorób serca oraz cukrzycy.

Kanadyjscy naukowcy stwierdzili, że u osób mających wolną przemianę materii kofeina może zwiększać niebezpieczeństwo chorób serca. Ale u osób, których metabolizm jest szybki, kofeina może chronić organizm przed miażdżycą.

Nie zaleca się kawy przy nadciśnieniu i chorobach krążenia. U zdrowych osób przyspiesza ona bicie serca w nieznacznym stopniu. Stwierdzono jednak, że ciśnienie mogą podnosić inne składniki słodzonych i dietetycznych napojów gazowanych z kofeiną.

Z szeregu obserwacji wynika, że długotrwale i w większych ilościach stosowana kofeina osłabia kondycję układu nerwowego.



Jaka ilość kofeiny jest bezpieczna dla organizmu?

Jest to ilość w granicach od 30 do 250 mg dziennie. Ilość kofeiny w kubku kawy to 80 do 150 miligramów. Lub inaczej; filiżanka kawy z 1 czubatej łyżeczki zawiera około 100 mg kofeiny. Wynika z tego, że bezpieczną ilością są dwie filiżanki dziennie.

Jednak warto pamiętać, że nie ma bezpiecznej dawki kofeiny jednakowej dla wszystkich.



Jak sobie radzić z uzależnieniem od kofeiny?

Organizm dość łatwo przyzwyczaja się do tej substancji. Gdy jej nie otrzyma, reaguje drażliwością, niepokojem, bólami głowy. Im więcej kofeiny spożywaliśmy, tym cięższe są objawy jej odstawienia. Dlatego rozwiązaniem jest stopniowe zmniejszanie ilości wypijanego napoju.

W zlikwidowaniu efektów uzależnienia wspomaga organizm picie zwiększonej ilości czystej, niegazowanej wody. Na silne bóle głowy pojawiające się przy odstawieniu kawy może pomóc tabletka Aspiryny, Asprocolu lub innych piryn.



W czym jeszcze jest kofeina?

Spożywamy ją nie tylko z kawą. Kofeina jest w większości sztucznych napojów, coca-coli, herbacie, kakao, czekoladzie oraz popularnych ostatnio napojach z guarany. Co więcej, czekolada i kakao zawierają jeszcze inną substancję pobudzającą ? teobrominę, w ilości 1 do 2% całkowitej objętości.

Z napojów kofeinowych warta polecenia jest zielona herbata. Zawiera ona w swym składzie wiele niezbędnych dla naszego organizmu elementów. Zielona herbata oczyszcza krew, obniża poziom złego cholesterolu i ciśnienie krwi, ma własności bakteriobójcze, działa przeciwko kamieniom w wątrobie, nerkach i pęcherzu moczowym a nawet, podobno, wzmacnia zęby.

Czarne herbaty ze względu na zawartość garbników są mniej zalecane.

Kofeina jest też w dużych ilościach w lekach sprzedawanych bez recepty; w środkach przeciwbólowych, przeciw przeziębieniu, w lekach pobudzających i środkach wspomagających utrzymywanie wagi. Również jest, chociaż o tym się nie wspomina, w wielu lekach na receptę.



Lepiej pić kawę, czy może inne napoje pobudzające z kofeiną?

Napoje inne niż kawa zawierają szereg sztucznych dodatków, np. kwas fosforowy, słodziki, barwinki i dużą część tablicy Mendelejewa w postaci różnych związków. To wielkie obciążenie dla organizmu. Na przykład kwas fosforowy potrafi doprowadzić do nadmiernej utraty wapnia i niszczenia kości.



Warto wiedzieć, że:

Wytwarzanie kofeiny w roślinach rozwinęło się prawdopodobnie w celu ograniczenia żerowania na nich owadów.

Kofeina nasila działanie leków przeciwgorączkowych i przeciwbólowych.

Powinniśmy pamiętać, by nie pić herbaty i kawy, które stoją kilka godzin, ze względu na tworzące się w nich szkodliwe substancje.



Krzysztof Pietraszek http://superumysl.pl

–

Treningi usprawniające procesy uczenia się


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Będąc Geniuszem

autorem artykułu jest Nikodem Marszałek

?Nie istnieje ktoś taki jak urodzony geniusz,

istnieją natomiast metody i techniki

wyzwalania z człowieka ukrytego potencjału.

Czy jesteś gotów?

Jeśli tak załóż więc okulary przeciwsłoneczne,

aby wyzwolona siła nie oślepiła i Ciebie?

Nikodem Marszałek





Psycholog radziecki S. L. Rubinsztejn pisze w pracy pt. ?Podstawy psychologii ogólnej?: ?Można stwierdzić określoną kolejność chronologiczną występowania twórczych zdolności. Wcześnie występują talenty artystyczne, przede wszystkim muzyczne (..). Przykładem bardzo wczesnego występowania twórczości muzycznej mogą być: 3-letni MOZAR, 4-letni HAYDN, 5-letni MENDELSOHN, 8-letni PROKOFIEW, 11-letni SCHUBERT, 12-letni WEBER, 13-letni CHERBINI.

Jednakże z bardzo małymi wyjątkami twórczość samodzielna, mająca wartość obiektywną, przejawia się dopiero w 13 roku życia.



W sztukach plastycznych zdolności twórcze przejawiają się nieco później, przeciętne około 14 roku życia. U FAFAELA GREUZE?A wystąpiły one w 8 roku, u GIOTTO i VAN DYCKA ? w 10, u MICHAŁA ANIOŁA ? w 13, u DUREA ? w 15 roku życia.

W dziedzinie poezji skłonności do pisania wierszy przejawiają się bardzo wcześnie, ale twórczość poetycka o walorach artystycznych zaczyna się nieco później (..)



W dziedzinie naukowej twórczości talent ujawnia się w ogóle znacznie później, zazwyczaj dopiero po 20 roku życia. Najwcześniej występują uzdolnienia matematyczne. Prawie wszyscy uczeni, którzy wykazali się pracami przed 20 rokiem życia byli matematykami. Przykładem wczesnego przejawiania się zdolności matematycznych mogą być następujące postacie: Pascal, Leibniz, Newton, Legrange, Gauss, Gaulois i inni?.

Oczywiście nie każdy może dorównać najwybitniejszym, ale każdy może przewyższać przeciętnych i chcieć być wybitnym na miarę własnych możliwości i uzdolnień.

Większość ludzi nie dokonuje w życiu nawet 1/5 tego, na co ich stać. A Ty?



Jest wielu ludzi, którzy badali tzw. psychologię osiągnięć i to nie tylko w dziedzinie finansów i osobistego szczęścia. Najpoważniejsze badania przeprowadził H.C. Lehman, rozpoczął je w 1928 roku, a zakończył dopiero w 1953 roku. Badania dotyczyły wielu najwybitniejszych przedstawicieli nauki, sztuki, literatury, medycyny, sportu, wynalazczości, religii, handlu, przemysłu, rozrywki itp. Odtwarzał on historię życia każdego z tych wybitnych ludzi (po ich śmierci) i badał związek, jaki występował między wiekiem a najwybitniejszymi osiągnięciami. Analizie poddawał wydajność i poziom wyczynów każdego badanego osobnika od lat 15 do 80, dzieląc życie danego człowieka na pięcioletnie odcinki i obliczając odsetek ogólnego dorobku życiowego, jaki w tych właśnie odcinkach czasu został wypełniony, wytworzony lub wynaleziony.



Jaki z tego wynika morał? Nikt nie powinien przystępować do pracy zawodowej czy działalności mówiąc sobie: najpierw ?pobumeluję?, a dopiero jak się ?wyszumię? i użyję życia, to zabiorę się do pracy.





Wiek najwybitniejszych osiągnięć w danej dziedzinie działalności



H.C. Lehman ?Age of Achievement?

Rysunek pojawi się po kliknięciu na odnośnik:

http://img376.imageshack.us/img376/5525/psychologiaosiagniecvd4.jpg





Niestety doktor Lehman nie dożył nowej i fascynującej zmiany. Nie doczekał przejścia z ery przemysłowej w erę informacji. Nowi wizjonerzy i właściciele dynamicznie rozwijających się i w 200-u procentach rozumiejących rynek biznesów internetowych, osiągnęło niebotyczne majątki rzędu milionów, a nawet miliardów dolarów i to przed ukończeniem 30 roku życia.

Czy dzisiaj żeby osiągnąć sukces musisz posiadać biznes internetowy? Czy Twoje projekty musza ujrzeć światło dziennie przed ukończeniem 50 roku życia? Oczywiście, że nie. Czy w wieku 20 lub 60 lat nie masz szansy napisać bestsellerowej książki? Oczywiście, że masz. Czy osiągniesz szczyty w sporcie w wieku 40 lat? Prawdopodobnie nie. Możemy jednak dać z siebie wszystko i jeszcze więcej.

Wierzę, że jeśli znalazłeś w tej tabeli swoją działalność, zyskasz motywację lub będziesz wyjątkiem, który potwierdzi regułę, że:



?Geniusz to 25% wybitnych uzdolnień, 10% szczęścia i 65% twardej, nieustępliwej i pełnej zapału pracy?.





Pamiętasz jak opisałem monoideowość w ?Motywacji bez granic? tzw. ?Idee Fixe? lub jak to przedstawia Anthony Robbins - ?Wybiórczy system aktywacji?? Swoją drogą nie lubię tej nazwy, gdyż jest techniczna i cybernetyczna, lubię natomiast ten cytat: ?Ludzie mądrzy uczą się na swoich błędach, ludzie głupi w ogóle się nie uczą, ludzie sprytni uczą się na błędach innych?. Ile się nauczysz z poniższych zdań?



Czego chcesz od życia? Możesz popatrzeć na swoje życie, na swoje otoczenie i ocenić, co jest dla Ciebie dobre, a co złe. Co to oznacza? Wszystko, co Cię zbliża do tego, czego chcesz, jest słuszne, a wszystko, co oddala Cię od celu, jest niewłaściwe, złe. Bo wszystko się liczy. Miałem kiedyś takiego znajomego, który mówił, że jest na diecie i od pewnego czasu jadł tylko owoce, warzywa itp. Pewnego dnia spotkałem go w cukierni i zapytałem: ?Co z Twoją dietą??, a on na to: ?Dzisiaj się nie liczy?. Podobnie było z kobietą, którą konsultowałem wcześniej, zadałem jej pytanie: ?Jak idzie Ci praca z Tundrukiem?? a ona: ?Dzisiaj go nie wliczam do mojej zmiany?. Wiecie ile ludzi, którzy pragną osiągnąć sukces ogląda telewizję. Ludzi czytających śmieszne lub nijakie gazety lub słuchających cały dzień radia jest jeszcze więcej. Potem mówią, że chcą osiągnąć sukces. Ja się pytam: ?Co Ty robisz ze swoim czasem, tak go marnując??, słyszę w odpowiedzi: ?Ale to się nie liczy?. Na nieszczęście dla tych ludzi natura liczy wszystko.





Pewien mój dawny znajomy powiedział kiedyś:



- ?(..) Przeczytałem wszystkie książki Roberta Kiyosaki i znalazłem w nich odwrotność tego, co Ty promujesz. Robert mówi o różnych specjalnościach, twierdzi, że im ich więcej tym lepiej. Jak się do tego odnosisz??

- Po pierwsze nie sztuka się specjalizować, ale by być najlepszym w tym co się robi. Czy Twoja dziedzina nauki jest jakoś powiązana z pracą jaką obecnie wykonujesz? Czy byłaby możliwość wykonywania tej pracy bez tej wiedzy? Czy w Twoim przypadku większy dochód przynoszą inne dziedziny i specjalności, niż ta powiązana z nauką, zainteresowaniami, pasją? Ile jest osób, które robią to co Ty? Jak się czujesz, gdy ktoś wie tyle samo w firmie co Ty? Czy jeśli zostaniesz zwolniony i nie będzie żadnej możliwości, abyś powrócił do swojej głównej dziedziny życia, oddając się nowej rzeczy będziesz zarabiał tyle samo? Jeśli nie to, po jakim czasie osiągniesz takie zarobki? Ile wysiłku będziesz musiał włożyć, aby być tak dobrym jak w głównej dziedzinie życia? Możesz być dobry w kilku specjalnościach (jest taka dziedzina sportu jak wielobój), ale czy wyniki wieloboistów są porównywalne do wyników osób, które zajmują się jedną tylko dyscypliną przez całe życie. Która jest ich pasją, pracą, życiem i spełnieniem? Po drugie podaj mi dokładnie, gdzie Robert tak napisał?





Leo Beenhackker w którejś z gazet powiedział: ?Piłka w Polsce jest 40 lat w tyle, nie macie infrastruktury, szkół trenerskich. Wierzę, że polscy trenerzy dają z siebie wszystko, ale ja dziennie czytam literaturę fachową, dzwonię do swoich znajomych trenerów, oglądam filmy lub urywki w wykonaniu najlepszych drużyn na świecie, nie widzę tego w Polsce?. Czy Leo jest najlepszy? Na pewno jest na samym szczycie.



Pamiętam jak dziś słowa Roberta Kiyosaki: ?Największym bogactwem, jakie posiadamy dzisiaj, nie jest to, co wiemy, ale to jak szybko możemy zmienić nasze myślenie?. Robert miał na myśli osoby specjalizujące się w danej dziedzinie życia, które są coraz bardziej uzależnioine od niej. Głównym przesłaniem jest brak umiejętności przejścia z jednej działalności w drugą. Drugim, ważnym podmiotem jest ?czynnik zastąpienia? - bardzo ważny temat w psychologii osiągnięć. Innymi słowy - jak duże trudności ma Twój pracodawca lub rynek w znalezieniu osoby podobnej do Ciebie, o identycznych umiejętnościach, osobowości, cechach komunikacji, talentach, walorach przywódczych i wszystkich, innych, ważnych czynnikach. Im ciężej jest znaleźć tak dobrego programistę jak Ty, tak skutecznego menadżera, tym większy Twój prestiż i zarobek. Zadaj sobie pytanie? Co wyróżnia mnie wśród ludzi zajmujących się tym, co ja? Co mogę zrobić, aby zwiększyć swój ?czynnik zastąpienia??



Kilkanaście lat temu, gdy nie były znane techniki szybkiego czytania i czytania fotograficznego, przedstawiono w telewizji publicznej czternastoletniego chłopaka. Reporterka, kadra nauczycielska, rodzice i znajomi podziwiali tego młodzieńca. Czym takim zachwycał? Był w stanie przeczytać w jeden dzień wszystkie dzieła Sienkiewicza i Mickiewicza ze rozumieniem na poziomie 80%. Zabrakło jednego, konkretnego i modelowego pytania? Co ten młody człowiek zrobił, że posiadł takie umiejętności? Program cały czas był w tonie tajemniczości i urodzonego geniuszu, który nagle się objawił! Dopiero po zatelefonowaniu powiedziano mi, że ów chłopak zainwestował setki godzin w naukę szybkiego czytania oraz podjął tysiące prób aktywacji podświadomości zanim znalazł tę, która zadziałała.







Do zobaczenia na szczycie

Nikodem Marszałek

–




Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak kształtować swoją finansową inteligencję?

autorem artykułu jest Joanna Wiejak

Jak kształtować swoją inteligencję i osiągnąć finansową niezależność?

Wywiad z dr Andrzejem Fesnakiem



Czy każdy z nas może zostać człowiekiem zamożnym? O korzyściach, jakie może przynieść budowanie swojej finansowej inteligencji i zmiana podejścia do idei wolności finansowej - z dr Andrzejem Fesnakiem, wiceprezesem zarządu PIPUiF (Polskiej Izby Pośredników Ubezpieczeniowych i Finansowych), wykładowcą Europejskiej Akademii Planowania Finansowego i Akademii Ekonomicznej w Katowicach oraz Szkoły Głównej Handlowej rozmawia Joanna Wiejak, Redaktor Naczelny CashFlow&You.



- Czy każdy może osiągnąć finansową niezależność?



AF: Oczywiście, że tak. Każdy może to zrobić. Nie jest ważne jaki ma kolor skóry ani płeć, nie jest ważne skąd pochodzi, gdzie mieszka ani jak wygląda. Niezależna finansowa może być kobieta z garderobą 32 i 48, a także mężczyzna 2 metrowy z bicepsami 70 cm i pan ważący 58 kg przy 162 cm wzrostu. Ważne jest to, co robisz ze swoimi pieniędzmi i kim chcesz być, a nie skąd jesteś. Wszystkie drogi prowadzą do Rzymu ? czy też Nashville - jak wolą inni. Żeglarze mawiają, że nie jest ważne skąd wieje wiatr, ale dokąd płyniesz. A zatem nie jest ważne skąd jesteś i kim byłeś. Ważne jest co robisz i kim chcesz być. Zostań swoim własnym żeglarzem sterem i okrętem - płyń do niezależności finansowej….



- Jak zostać człowiekiem zamożnym?



AF: Zrozumieć, że finanse to Twój najistotniejszy aspekt życia. Wielu ludzi twierdzi, że pieniądze to nie wszystko. To prawda. Ale nic nie stoi na przeszkodzie, żeby całe życie je mieć, a w wieku np. 45 lat aż tyle, żeby nie musieć pracować i zajmować się przez lata pomaganiem swojej rodzinie i bliskim oraz akcjami charytatywnymi. Ale tylko ci, co nie mają pieniędzy tak twierdzą, że nie są ważne. Pieniądze to ogromna pozytywna energia. Jest taka gra, która uczy finansowej niezależności. To Cash Flow Kiyosakiego. Należy w nią grać często i dużo. Z przyjaciółmi i rodziną z dziećmi. To bardzo pomoże.



- Jakie korzyści może przynieść zmiana podejścia do idei wolności finansowej?



AF: Przynieść wolność finansową. Nadejdzie taki dzień w życiu, kiedy nie będzie trzeba pracować dla pieniędzy, bo nasze pieniądze będą pracować dla nas. I wcale to nie musi być emerytura. To ma BYĆ RENTA KAPITAŁOWA,CZYLI BĘDZIEMY ŻYĆ Z NASZYCH INWESTYCJI. Wolność finansowa nie jest tym, co media podają i kreują. Nie jest wydawaniem ogromnych pieniędzy przez jakiegoś ekstrawaganckiego milionera jak np. podawane przez prasę zachcianki gwiazd rocka czy filmu. Wolność finansowa to moment, w którym pieniądze z Twoich inwestycji dają Ci przychód większy niż Twoje normalne koszty, które miałeś do tej pory. Jeżeli zatem ktoś zarabiał 5000 zł i potrzebował na życie 3500, to wolność finansowa zaczyna się od tego momentu, kiedy jego inwestycje i pieniądze produkują mu miesięczny przychód na poziomie 3500 zł. Dla prostego przykładu te 3500 zł miesięcznie to 42 000 zł rocznie. Przy 10% stopie zwrotu potrzebny jest zatem kapitał 420 000 zł, przy 7% byłoby to 600 000 zł.



- Co oznacza, że należy budować swoją finansową inteligencję?



AF: Oznacza, że należy się kształcić w zakresie finansów. I nie tylko w sensie takim, żeby studiować ekonomię i finanse. Spotkałem wielu ludzi, którzy mieli zupełnie niefinansowe wykształcenie i nieekonomiczne, a zarządzali pieniędzmi mądrzej i lepiej niż wielu po ekonomii. Księgowy po studiach ma codziennie do czynienia z pieniędzmi i liczy je. Z drugiej strony najczęściej jest albo na etacie, albo prowadzi własne biuro i jest samozatrudniony. Inwestor w nieruchomości np. jeżeli posiada 2 lub 3 lokale, które wynajmuje - nie musi znać zasad rachunkowości - ale ma źródło pasywnych przychodów i może pracować mniej, bo i tak ma z czego żyć. Budowanie inteligencji finansowej to rozwój w kierunku właściwej oceny możliwości życiowych tak, aby wykorzystywać właściwe szanse.



- Czy zmiana postawy mentalnej wystarczy, aby stać się bogatym?



AF: To podstawa działań. Nie robisz w życiu niczego, czego nie chcesz zrobić. Większość ma zakodowany z przeszłości dom rodzinny i model myślenia, że ma uczciwie pracować i oddawać się pracy oraz rodzinie. To bardzo piękne, ale zupełnie niewystarczające dzisiaj, a nawet często bezużyteczne myślenie. W ciągu ostatnich 15 lat życia zawodowego widziałem dramaty wielu takich uczciwych, którzy płakali, bo zostali wyrzuceni z pracy i zaczął się wielki dramat w ich życiu. Tak się poświęcali przecież, a ktoś zdeptał ich zaangażowanie i poświęcenie, i wyrzucił jak wyciśniętą a cytrynę. Jeśli ktoś pracuje cały dzień przez kilkanaście godzin to na ogół nie ma czasu, żeby zarabiać pieniądze. A do tej pięknej postawy ?angażuj się w swoją pracę ?wystarczyłoby dodać tylko dodatkowe elementy. Dbaj o siebie i swoje finanse, znajdź alternatywne źródła zdobywania pieniędzy, cokolwiek by to nie było. Jeśli firma lub sklep jest w 100% zależna od jednego dostawcy to jest to kiepski biznes, bo może skończyć się w oka mgnieniu. Wiec jeżeli moje finanse uzależniam od tego czy szef popatrzy przychylnym okiem albo czy nowa kadrowa mnie lubi, to nic dziwnego, że przeżyję dramat. A to, że mnie wyrzucą z pracy to oczywiste, bo sens ekonomiczny moich działań jest dla firmy ważniejszy, niż moje wierne oddanie i zaangażowanie. Więc jak przestanę być potrzebny, albo ktoś inny będzie lepszy, to po co firma ma mnie trzymać na etacie? Aby być bogatym trzeba tego pragnąć i pracować w tym kierunku - inwestować.





- Dziękuję za rozmowę. Wszystkich zachęcam do zapoznania się również z treścią wywiadu, w którym dr Andrzej Fesnak prezentuje koncepcję Narodowego Programu Edukacji Finansowej. Program, który uczy jak w zaplanowany sposób zostać człowiekiem zamożnym, to dla każdego szansa na lepsze życie i myślę, że warto poświęcić chwilę czasu, aby przyjrzeć się z bliska jego założeniom.





Wywiad z dr Andrzejem Fesnakiem przeprowadziła:

Joanna Wiejak, Redaktor Naczelny CashFlow&You

–

Joanna Wiejak



CashFlow&You Biznes, finanse, inwestowanie, nieruchomości.

Razem z grupą ekspertów przekazujemy Ci unikalną wiedzę i wspieramy Ciebie na drodze do finansowej wolności.


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Łatwa i przyjemna nauka języka obcego?

autorem artykułu jest Elżbieta Bogucka

Właśnie zdałam sobie sprawę z tego, że od jakiegoś czasu intensywniej uczę się angielskiego. Nie oznacza to jednak, że jakoś ciężej nad nim pracuję. O co więc chodzi?



Ja się angielskim otaczam. Dokładnie tak, jak to zaleca Paweł Sikoń w swojej wspaniałej książce Szybka nauka języków obcych. Czytam książki i artykuły w tym języku. Wiadomo, że w internecie jest mnóstwo cennych materiałów po angielsku. Słucham nagrań (głównie motywacyjnych i związanych z biznesem). Oglądam CNN przy śniadaniu. Słucham radia BBC, że o zagranicznej muzyce nie wspomnę. Zdarza mi się nawet myśleć po angielsku



Jasne, że nie rozumiem wszystkiego. Czasami w ogóle nie wiem, o co chodzi, innym razem orientuję się w ogólnym sensie, ale nierzadko rozumiem większość informacji. A im więcej czytam i słucham, tym więcej rozumiem.



Oczywiście, to nie wszystko. Ponieważ zauważyłam, że mam dość ubogie słownictwo, pracuję nad nim. Bardzo pomaga mi w tym rewelacyjny program Profesor Henry (ja mam wersję 4.0, ale jest już nowsza). Nauka słówek z tym programem tak naprawdę nie wymaga większego wysiłku, bo dzięki dobrze pomyślanym ćwiczeniom i powtórkom słówka przyswaja się bardzo łatwo.



Niedawno znalazłam też ciekawą książeczkę “Łatwe przyswojenie słownictwa języka angielskiego” dra Mario Li Ulfe. To właściwie lista ok. 8000 słów, które są bardzo podobne w języku polskim i angielskim, a różnią się np. końcówką. Wystarczy poznać pewne zasady, aby móc używać kilku tysięcy nowych słówek!



Tak więc niby się uczę, ale za bardzo się nie przemęczam. Właściwie to świetnie się bawię. Was zachęcam do tego samego





[UWAGA: Jeśli jesteś uczestnikiem ZPP, możesz umieścić swój link partnerski. Usuń ten nawias.]

–

Elżbieta Bogucka interesuje się metodami szybkiej i nauki. Odwiedź jej strony internetowe:



Jak się uczyć? Szybka i skuteczna nauka

Europa - księżyc Jowisza


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak studiować, żeby znaleźć ciekawą pracę

autorem artykułu jest Mariusz Kapusta

Kiedy wyjeżdżałem na studia towarzyszyły mi mieszane uczucia. Z jednej strony obawa jak wszystko się ułoży, z drugiej niesamowita radość i przeświadczenie, że nic nie będzie mnie teraz w stanie powstrzymać przed osiągnięciem tego, czego chcę.



Wtedy i teraz jednym z najważniejszych pytań, które zadają sobie studenci jest ?Co będzie po studiach? Kim będę? Czy będę robił coś sensownego??. Jeżeli należysz do osób, które zadają sobie te pytania to przeczytaj poniższe rady, jak studiować, żeby zwiększyć swoje szanse na znaleźnie ciekawej pracy.



1. Weź na siebie odpowiedzialność za swój sukces.

Zaakceptuj fakt, że największą odpowiedzialność za swój sukces ponosisz Ty. Zdecyduj, które przedmioty są dla Ciebie ważne i na nich się koncentruj, bo tych właśnie chcesz się nauczyć. One pomogą Ci w przyszłości zdobyć interesujące zajęcie. Zastanów się, jaka wiedza nie straci na wartości w ciągu pięciu lat i tutaj walcz o najlepszych wykładowców. Takimi przedmiotami są na pewno języki, one powinny znaleźć się na szczycie twojej listy. Wykładowcy będą lepsi i gorsi, ale niezależne od nich to Ty decydujesz czego się nauczysz. Od lepszych ucz się jak najwięcej, gorszych ignoruj i znajdź inny sposób, żeby się nauczyć tego, co dla Ciebie ważne.



2. Określ co chcesz osiągnąć dzięki studiom

Nie jest to proste ćwiczenie, nawet dla osób, które już studia skończyły :), ale zapewniam, że bardzo Ci pomoże. Wiedza, kim chcesz być ułatwia dokonanie wielu wyborów. Nie musisz opisywać siebie za kilka lat w wielkich szczegółach. Skoncentruj się na typie pracy, którą chcesz wykonywać a nie konkretnej profesji. Nie pisz, że chcesz mieć fajną pracę, ale np. chcę podróżować, pracować za granicą, zajmować się nauczaniem i pracą badawczą, prowadzić własną firmę. Napisz to w czasie teraźniejszym i powieś sobie w widocznym miejscu. Z czasem, gdy dowiesz się więcej twoja wizja stanie się wyrazistsza.



3. Wybierz 1-3 rzeczy, w których będziesz najlepszy/a

Nie można być najlepszym we wszystkim. Zamiast próbować osiągnąć niemożliwe wybierz sobie od 1 do 3 przedmiotów/umiejętności, w których będziesz gwiazdą. Na początku to trudne, ale im szybciej zdecydujesz tym szybciej zaczniesz budować swoją przewagę. To będą twoje atuty w przyszłości. Najlepiej gdyby były powiązane z tym, co chcesz robić w przyszłości. To, w czym jesteś niepokonany/a buduje twój wizerunek i kapitał na przyszłość. Jak zdecydować, które powinny być najważniejsze? To takie, które pomagają Ci osiągnąć cel z pkt 2.



4. Stawiaj na wiedzę praktycznąTeoria jest potrzebna, ale książkę można sobie zawsze przeczytać później. Jeżeli możesz to wybieraj przedmioty, które stawiają na rzeczywiste projekty, robienie analiz, pisanie oprogramowania, robienie badań itp. Zadawaj sobie pytanie, do czego wiedza z danego przedmiotu może być przydatna w praktyce. Korzystaj z konferencji branżowych i konkursów dla studentów. Dzięki temu nabierzesz doświadczenia i jednocześnie uzyskasz dostęp do wiedzy i kontaktów w najważniejszych dla Ciebie obszarach. Oczywiście najważniejsze powinny być te, które wybrałeś/aś w pkt 3.



5. Pracuj mądrze, a nie ciężko

Korzystaj z wiedzy zgromadzonej przez poprzednie generacje. Starsi studenci wiedzą jak zdać egzaminy przy optymalnym wysiłku. Użyj tej wiedzy. Większość uczelni niestety nie promuje systematycznej pracy. Są przedmioty, przy których tylko systematyczna nauka daje wyniki, np. języki. Systematycznie też pracuj nad wybranymi przez Ciebie w pkt. 3 przedmiotami. Co do pozostałych nie miej wyrzutów sumienia pozostawiając ich wykucie w czasie sesji. Uważaj tylko, żeby nie traktować tak wszystkich przedmiotów, bo w pracy promowana jest już systematyczność, a nie zakuwanie w 2 tygodnie.



6. Bądź aktywny/a

Sama nauka i dobre oceny nie wystarczą do zdobycia naprawdę ciekawej pracy. Do tego potrzebne są umiejętności, które można zdobyć tylko w praktyce: praca w grupie, przewodzenie, samodyscyplina. Najlepszym miejscem do tego są organizacje studenckie, fundacje czy firmy, które oferują interesujące praktyki. Znajdź organizację, która Ci odpowiada. Zorientuj się jak prężnie działa, czego możesz się nauczyć, co możesz zaoferować od siebie i zacznij działać. Jest to dodatkowe obciążenie i czasem odbywa się kosztem zajęć ale patrz pkt 5.



O pamiętaniu o imprezach nie muszę wspominać, bo po zastosowaniu powyższych sześciu punktów będzie to uczciwie zapracowana rozrywka ;). Powodzenia w studiowaniu.

–

Mariusz Kapusta,www.proaktywnie.pl Tematyka strony: Rozwój osobisty, motywacja, zarządzanie czasem


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Łamigłówki i zagadki logiczne

autorem artykułu jest Mózg Mózgowiec

Paradoksem jest napewno fakt, że akurat polska młodzież odnosi najwięcej znaczących sukcesów w konkursach międzynarodowych zarówno z przedmiotów ścisłych jak i humanistycznych. Polscy pracownicy są wysoko cenionymi specjalistami nie tylko w zawodach typowo budowlanych, ale przede wszystkim menadżerzy i dyrektorzy firm.



Przypomina mi się niedawna sytuacja z organizowanego w Londynie interview dla programistów. Kandydatom dano do rozwiązania trzy zagadki logiczne. Jakie były wyniki? Otóż poprawnie rozwiązały je tylko dwie osoby - Polacy. Oczywiście zostali natychmiast przyjęci do pracy.



Łamigłówki okazują się kluczem do niejednego sukcesu. Według wielu badań i obserwacji członków polskiej Mensy (organizacji skupiającej osoby o IQ rónym lub wyższym 140) można wydatnie podwyższyć swoje wyniki w testach na inteligencję właśnie dzięki rozwiązywaniu wielu łamigłówek i zagadek logicznych.



Z resztą same zagadki są również świetną formą rozrywki. Często są rozwiązywane przez całe rodziny i grupy znajomych, a chwała przypada największemu mózgowcowi. Sam Albert Einstain lubował się w rozwiązywaniu i tworzeniu zagadek i szarad językowych. To właśnie on wymyślił prawdopodobnie jedną z najsłynniejszych zagadek logicznych z pięcioma domami itd.



Wniosek nasuwa się sam. Ćwiczmy swoje umysły, bo niewiadomo, kiedy będziemy musieli użyć 100% swoich szarych komórek (przeciętny człowiek wykorzystuje maksymalnie 10%!).

–

Mózgowiec.pl Team


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Norweski w Krakowie

autorem artykułu jest Monika Ika

Zależność pomiędzy znajomością norweskiego a lepszym stanowiskiem pracy w Norwegii jest oczywista. Norwegowie bardzo cenią znajomość języka norweskiego u pracowników swoich firm, jednak to nie wszystko. Znajomość języka norweskiego jest niezbędna niezależnie od tego, jaki zawód dana osoba wykonuje będąc w Norwegii. Nawet, aby wypełnić prosty formularz dotyczący pracy, aby móc porozumieć się w języku obcym ? konieczna jest jego znajomość, przynajmniej na poziomie podstawowym.



Firma EYC.pl wychodzi naprzeciw oczekiwaniom Polaków mieszkających i pracujących w Norwegii, oferując im zajęcia przez Internet, przy wykorzystaniu telefonii internetowej. Z naszej pomocy skorzystało już wielu Polaków mieszkających i pracujących w Norwegii.



Język norweski w ciągu najbliższych lat nadal pozostanie dla Polaków jednym z bardziej pożądanych języków. Planując wyjazd do Norwegii wiele osób przygotowuje się do tego wcześniej. Dotyczy to np. studentów, którzy podczas studiów mają czas na nauczenie się języka norweskiego, aby po obronie pracy mieć o wiele lepszą perspektywę w sposobie zarobku pracując w Norwegii.



Dlatego w tym roku rozszerzamy naszą ofertę rozpoczynając kursy stacjonarne z języka norweskiego w Krakowie. Oferujemy bardzo dużą ilość zajęć z wykwalifikowanymi nauczycielami, proponując równocześnie bardzo niską cenę, ze specjalną zniżką dla studentów. Zajęcia prowadzimy w dwóch różnych miejscach, wobec czego można zapisać się do najbliższej placówki. Odbywają się one na Ruczaju, na Kampusie Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz na miasteczku studenckim AGH. Zapisy trwają do 10 października.



Mamy również specjalną niespodziankę dla lekarzy i innych pracowników medycznych - kursy języka norweskiego wyjazdowe. Można spędzić każdy weekend w ciekawym miejscu, ucząc się języka norweskiego medycznego, miło spędzając czas i spotykając innych lekarzy, planujących wyjazd do Norwegii.



Więcej informacji o nauce języka norweskiego na naszej stronie:



http://www.kursy-online.pl/kursy-jezykowe-krakow/kurs-jezyka-norweskiego-w-krakowie/

–

http://www.kursy-online.pl


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak uczyć się szybko i skutecznie - w łatwy i przyjemny sposób?

autorem artykułu jest Marcin Kijak

Poniżej przedstawiam 10 ważnych elementów, które warto wziąć sobie do serca aby nauka była naprawdę efektywna i sprawiała Tobie radość.



1) Jedzenie i picie - polecam świeże, zdrowe jedzenie, przede wszystkim wegańskie (które nie obciąża organizmu), zawierające dużo witamin, minerałów i energii. Są to świeże warzywa, owoce czy orzechy.



Pij dużo, czystej wody ? jest niezbędna do prawidłowej pracy ukł. nerwowego.

Ubytek już 10% wody z ciała powoduje przewlekłe bóle głowy, kłopoty z oddychaniem ? co przekłada się na trudności z koncentracją i obniżoną efektywnością wykonywanej pracy. Dobra jest też zielona herbata zawierająca niewielkie ilości lecz w proporcjonalnym udziale witaminy, składniki mineralne oraz odrobinę kofeiny. Bardzo zdrowe i godne polecenia są też soki owocowe i owocowo-warzywne.



2) Muzyka - jeśli lubisz słuchać muzyki (niektórych rozprasza, wolą ciszę) to polecam muzykę barokową, która naturalnie wytwarza w mózgu częstotliwości ułatwiające szybką naukę. Są też na rynku specjalne nagrania, takie jak Hemi Sync i Brain Sync. Można też ściągnąć darmowy program Brain Wave Generator (BWGen), do którego ściągnąć można specjalne “presenty” wspomagające naukę. Nagrania te i programy (jest takich wiele, lecz większość komercyjna) wywołują w mózgu tzw. dudnienia różnicowe, o częstotliwościach ułatwiających koncentrację i przyswajanie materiału (alpha ? 7-17 cykli/s i theta ? 4-7 cykli/s).



3) Dobra kondycja - jak mówi jedna z zasad NLP, ciało i umysł są elementami tego samego systemu. Zarówno jedno, jak i drugie wzajemnie wpływają na siebie. Jeśli będziesz utrzymywał ciało w dobrej kondycji fizycznej ? mózg (przyjmowany jako ?siedziba umysłu? odwdzięczy się lepszą, wydajniejszą pracą. Dbaj też o dobre natlenienie (przed nauką - przewietrz pokuj, przespaceruj się; w trakcie nauki trzymaj głowę wyprostowaną aby nie uciskać tętnic szyjnych - stosuj podpórki pod książki aby były nachylone pod pewnym kątem do Ciebie).



4) Ucz się planując czas, rozkładaj naukę na okresy, pozwalające najefektywniej przyswajać wiedzę (utrzymać koncentrację) - wg Paula McKenna optymalny pojedynczy czas nauki to 18 minut, potem przerwa 4 minuty (w tym czasie możesz wykonać ćwiczenia rozciągające, zrobić wizualizację, przespacerować się, napić się czegoś).



5) Stosuj powtórki - pamiętaj o powtarzaniu materiału w optymalnych przedziałach czasowych (wg krzywej zapominania). Więcej informacji na ten temat znadziesz tutaj.

Używaj programów typu card-flash, takich jak Full Recall lub Super Memo.



6) Używaj wyobraźni!



a) Rób wizualizacje - zobacz siebie w sytuacji gdy jesteś u szczytu swoich możliwości, poczuj z siebie dumę, pewność siebie, zobacz jak inni Cię chwalą, usłysz słowa podziwu. Wejdź w ten obraz (zasocjuj się z nim), spraw aby był kolorowy, trójwymiarowy, pełen ruchu, dźwięków, głębi, ostrości, wielki! W najsilniejszym momencie, załóż kotwice (zrób neuroasocjację). Dzięki temu w dowolnej chwili w przyszłości będziesz się mógł poczuć tak, jak teraz! Wystarczy że kilka razy powtórzysz to ćwiczenie. Zakładanie kotwicy, polega na tym - że w momencie gdy poziom emocji, odczucia osiągają szczyt - łączysz to z jakimś bodźcem - np. składasz kciuk z palcem wskazującym (kotwica kinestetyczna). Kotwica musi być łatwa do odtworzenia i w pełni powtarzalna - aby za każdym razem gdy kotwiczysz ten stan, a później gdy ją “odpalasz” (wywołujesz) - musi być tak samo wykonana.



b) DTI (Deep Trance Identification)- ćwiczenie oparte na DTI, polega na tym aby stanąć w jakimś spokojnym miejscu, zrelaksować się (jeśli umiesz ? wprowadź się w trans) i wyobrazić przed sobą osobę która odznacza się zasobami jakich pragniesz (np. zdolność szybkiej nauki, inteligencja). Następnie zrób krok do przodu i wejdź w tą osobę, jak w skafander kosmonauty. Poczuj się przez chwilę tą osobą, oddychaj tak jak ona, mów tak jak ona, uśmiechaj się tak jak ona, wykonuj charakterystyczne gesty, jakich używa ta osoba, usłysz to, co mogłaby słyszeć ta osoba. Poproś swój nieświadomy umysł, aby przejął te zasoby, które są Tobie potrzebne, zainstalował je na głębokim poziomie, dzięki czemu w każdej chwili w przyszłości będziesz mógł z nich skorzystać. Podziękuj też osobie w którą wszedłeś, za to że podzieliła się z Tobą tymi zasobami. Teraz wykonaj krok do tyłu wracając do poprzedniej pozycji. Daj czas swojemu umysłowi aby dokończył instalować te nowe zasoby, które od teraz też będziesz posiadać. Zakończ ćwiczenie, wracając do pełnej świadomości ze wspaniałym humorem i nowymi zasobami



7) Wzmacniaj swoją motywację - dzięki temu łatwiej i skuteczniej będziesz się uczył. Pamiętaj o kiju i marchewce (kara i nagroda - co stanie się, gdy tego nie zrobisz, a co zyskasz jeśli to zrobisz), stosuj przede wszystkim to, co działa na Ciebie lepiej.

Więcej o motywacji przeczytasz wchodząc tu.



Używaj map myśli - to naturalny sposób w jaki pracuje twój mózg (asocjacje), wzmaga kreatywność, nie stwarza limitów tak jak linearne notatki.

Przykładową mapę myśli (opisującą te techniki) zamieściłem tutaj.



9) Trzymaj informacje w kilku systemach reprezentacji (V ? wzrokowym, A ? słuchowym i K ? Kinestetycznym) - stosuj wizualizacje (twórz obrazy), słuchaj dźwięków, dotykaj, smakuj, wąchaj - kojarz nowe informacje z jak największą ilością zmysłów. Dzięki temu, łatwiej i szybciej wydobędziesz informacje gdy będziesz ich potrzebował.



10) Sporządzaj drzewa wiedzy - metoda polega na tym, że czytając np. książkę - z każdego rozdziału robisz kartkę z kilkoma, kilkunastoma punktami streszczającymi go. Następnie robisz jedną, zbiorczą kartkę ze słowami kluczowymi - każdy punkt odpowiada jednej kartce (czyli jednemu rozdziałowi). Pracując w ten sposób, w trakcie streszczania robisz powtórki, ponadto łatwo znajdziesz nawet szczegółowe dane po długim czasie.



Podsumowując, gdy podjedziesz do nauki stosując się do powyższych sugestii, a przede wszystkim z dobrym humorem i pozytywnym nastawieniem - będziesz zaskoczony rezultatami!



Pozdrwawiam,

baw się świetnie jednocześnie przyswajając potrzebną Ci wiedzę!



Marcin Kijak

–

http://www.nauka-jezykow.yoyo.pl/


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl