i-nauka - blog edukacyjny

Studenci dostaną gwarancje poziomu kształcenia?

autorem artykułu jest Tomasz Bar

Niejako przy okazji w mediach pojawiły się informacje o działaniach podejmowanych przez studentów w kierunku zapewnienia im gwarancji należytego poziomu kształcenia.



Czemu tak późno?



Już 2-3 lata temu zrobiło się głośno na temat tego, że na niektórych uczelniach prowadzone są zajęcia na niewystarczającym poziomie. Komisja akredytacyjna przyznawała poszczególnym uczelniom punkty, a następnie nakazywała zamknięcie wskazanych kierunków.



Takie sytuacje wprawdzie zdarzają się rzadko, ale nie brakuje innych nadużyć. Studenci skarżą się na wysokie ceny na prywatnych uczelniach, w ramach których nie ma odpowiedniego poziomu nauczania. Trudno im się dziwić. Skoro uczelnia ma prawo do podwyżek czesnego bez stosownego uprzedzenia, zmiany programu (np. nie uruchamia zapowiadanych zajęć) lub dużej ilości zastępstw w miejsce właściwego nauczyciela, to studenci płacąc nawet po 600-800 zł miesięcznie mają prawo wymagać.



Od kiedy na początku lat dziewięćdziesiątych rozpoczął się boom na studiowanie, złotym interesem stało się założenie szkoły wyższej.



Wydaje się jednak, że uczelnie zapominają o tym, że okres prosperity się skończył i zaczyna się czas walki o każdego ucznia. Niż demograficzny sprawi, że za kilka lat chętnych do studiowania będzie o 30% mniej. To spowoduje, że najsłabsze uczelnie znikną z rynku. Władze wielu uczelni przyzwyczajone przez lata do stałego napływu nowych studentów nie musiały specjalnie przejmować się o przyszłość. Teraz taka sytuacja się kończy.



Kontrakt Cię ochroni



Kontrakt ? bo tak ma nazywać się nowa umowa zawierana pomiędzy studentem a uczelnią, ma zawierać prawa i obowiązki obu stron. Nauczanie jest pewnego rodzaju usługą i klient, czyli uczeń ma prawo do odpowiedniego poziomu usług. Im szybciej zostanie to uregulowane, tym lepiej. Szkoły łamiące zasady stracą na opinii i w rezultacie same sobie zaszkodzą.



Tyle się ostatnio mówi, że obecny program nauczania nie jest dostosowany do warunków jakie panują na rynku pracy. Wiele osób świeżo po studiach nie ma pracy i szuka jej często kilka miesięcy. Zrezygnowani decydują się pierwszą lepszą ofertę nie mającą wiele wspólnego z kierunkiem studiów lub wyjeżdżają z kraju w poszukiwaniu lepszego jutra. Nie tędy droga.



Pozostaje mieć nadzieję, że kontrakty na uczelniach będą pierwszym krokiem ku poprawie sytuacji studentów. W przeciwnym razie jak odbije się to na ich karierze zawodowej, skoro już na studiach spotykają się z różnymi formami nadużycia. Zamiast entuzjazmu i wiary we własne siły pozostanie niesmak.

–




Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak uczyć się różnych przedmiotów?

autorem artykułu jest Paweł Sygnowski

Wszyscy wiemy, że uczyć się dzisiaj po prostu trzeba i to nie tylko tego, czego od nasz wymagają w szkole, czy na studiach, ale przede wszystkim tego wszystkiego czego chcemy nauczyć się z własnej inicjatywy, gdyż jest to nam do czegoś potrzebne.



Problem pojawia się już wtedy, kiedy zaczniemy bardziej drążyć temat i zastanowimy się nad tym, jak mamy się właściwie uczyć, aby się nauczyć i cieszyć sie tą wiedzą przez długi czas. Odpowiedź jaką najłatwiej uzyskać, to po prostu: wziąć książkę i uczyć się ? w domyśle kuć, czyli uczyć się treści książki na pamięć. Niestety praktyka wskazuje na to, że ten sposób jest na dłuższą metę bezużyteczny. Nie może być inaczej, gdyż zwykłe kucie ?wrzuca? wszystkie przedmioty do jednego worka, a prawda, jest taka, że możemy podzielić określone przedmioty na różne grupy mające wspólne cechy, które to grupy należy uczyć się zupełnie inaczej.



Przedmioty humanistyczne.



Do tej grupy zaliczamy takie przedmioty, jak historia, socjologia, czy choćby język polski. Ich wspólną cechę, jest pełna otwartość, tzn. fakt, że możemy się tych przedmiotów uczyć przez całe życie, gdyż są one bardzo szerokie tj. obejmują wiele różnych dziedzin i mają tendencję do wzajemnego przenikania się, czyli to czego dowiemy się na socjologi, możemy wykorzystać w czasie studiowania historii i na odwrót. Najważniejsze to, aby dużo czytać i dużo pisać. Czytanie wzbogaca naszą wiedzę, a pisanie daje możliwość powtórzenia zdobytej wiedzy oraz uczy poprawnego wyrażania własnych myśli. Cechą charakterystyczna, jest tutaj synteza, czyli łączenie różnych wydarzeń, odkryć, trendów w jeden pełny obraz danej epoki, czy zagadnienia.



Przedmioty ścisłe.



Do tej grupy zaliczamy takie przedmioty, jak matematyka, fizyka, chemia. Najważniejsze w czasie nauki tych przedmiotów, jest to, aby rozumieć to czego się uczymy, a następnie zastosować to ?rozumienie? do rozwiązania określonych zadań. Nie sprawdza się tutaj samo czytanie i pisanie ? jak w przedmiotach humanistycznych.



Języki obce.



Najszybciej nauczysz się obcego języka, stosując go. Chodzi tutaj o jak najczęstszy i najbardziej różnorodny kontakt z danym językiem. Wbrew pozorom w nauce języka nie chodzi tylko o słówka i gramatykę, ale ważne jest tutaj także kultura danego kraju, gdyż to z niej wynika zasada prowadząca do zrozumienia wielu zwrotów, powiedzonek itp. elementów językowych nie przetłumaczalnych bezpośrednio na twój język ojczysty.



Przedmioty artystyczne.



Ich różnorodność wymaga opanowania własnej specyfiki danego przedmiotu, ale w ogólnym zarysie sprowadza się do 2 rzeczy. Pierwsza to opracowanie podstawowego warsztatu, czyli wiedzy jak namalować jakiś obraz, jak wyrzeźbić rzeźbę itp. Wymaga to niejednokrotnie wielu lat systematycznego i żmudnego treningu. Druga, to z kolei nasz sposób posługiwania się naszym warsztatem, czyli nasz styl, talent, geniusz. Chodzi oto, aby tworzyć swoje własne dzieło bez bezmyślnego kopiowania innych.



–

Zobacz na czym polega naprawdę szybka nauka

–

Masz jakiś problem z nauczeniem się czegoś? http://www.szybka-nauka.zlotemysli.pl.

Masz jakiś problem z dowolnym egzaminem? http://www.egzamin.zlotemysli.pl.


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak zrozumieć terminologię egzaminacyjną?

autorem artykułu jest Paweł Sygnowski

O terminologii egzaminacyjnej.



Egzaminatorzy zwykle zaczynają swoje polecenia od różnych czasowników w stylu ?Omów?; ?Podaj? itp. Jeśli myślisz poważnie o zdaniu egzaminu, to musisz poznać różnice pomiędzy nimi, aby mieć pewność, że twoja odpowiedź spełni oczekiwania egzaminatora. Nie ma przecież najmniejszego sensu komentować jakiegoś zjawiska, jeśli masz je tylko opisać i na odwrót. Nie stosując się do poleceń egzaminatora, tracisz punkty i zmniejszasz swoje szanse na zdanie egzaminu. Dlatego uważnie zapoznaj się z poniższymi wyjaśnieniami najbardziej popularnych i mylących poleceń egzaminacyjnych.



1.Krytyczna analiza, to nic innego, jak wyrażenie własnej opinii na jakiś temat. Na przykład:



?Komunizm jest dla mnie najbardziej fascynującym zjawiskiem w historii. Uważam, że było to na tyle oryginalne zjawisko, że zasługuje na szersze omówienie w tej pracy.?



2.Porównanie, czyli wskazanie różnić i podobieństw między dwoma rzeczami.



?Marek jest podobnego wzrostu i wyglądu do Tomka. Jednakże różnią się oni znaczne w charakterze i upodobaniach.?



3.Skomentuj, to bardzo nie precyzyjne pojęcie, ponieważ oznacza zarówno wyjaśnienie czegoś, jak i wyrażenie własnej opinii na dany temat. Nigdy nie wiadomo, czego oczekuje egzaminator: czy chodzi mu o wyjaśnienie czegoś, czy tylko wyrażenie własnej opinii, a może o obie te rzeczy naraz? Dlatego, jeśli masz możliwość wyboru, to najlepiej nie decydować się na takie polecenie.



4.Definiowanie, to podanie dokładnego znaczenia.



?Symbol ?L? widoczny na niektórych pojazdach, oznacza naukę jazdy. Wskazuje on, że prowadzący pojazd jest początkującym kierowcą, który jeszcze nawet nie zdobył prawa jazdy i z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność, jako że jego działania mogą być nieprzewidywalne.?



5.Oszacowanie oznacza określenie rozmiarów, liczebności itp. W matematyce jest to wyznaczenie granic, w jakich mieści się dana wielkość.



?W początkowym okresie działalności frakcja ?Młodych Wilków? liczyła zaledwie kilku członków. Do końca 1934 roku ich liczba wahała się w granicach 10-13 osób. Jednakże bardzo agresywna propaganda szybko zdobywała nowe przyczółki popularności w partii i tak liczebność frakcji zaczęła diametralnie się zmieniać od wspomnianych 13 osób w 1934, poprzez 25 w 1936, a skończywszy na 150 członkach partii w początkach 1937 roku.?



6.Wyjaśnienie, to podanie przyczyn lub szczegółowe określenie czegoś.



?Partia rozpadła się w 1938 roku z powodu wyłonienia się w jej obrębie frakcji, której program polityczny z roku na rok coraz bardziej odbiegał od linii partii. Zastraszeniem i przemocą zdobywając wciąż nowych członków, frakcja ta stała się swoistą ?partią w partii?, której ambicją było utworzenie na gruzach starej partii, zupełnie innej, nowej. Ten cel i metody jego zdobycia stoją wśród pierwszych przyczyn rozpadu partii. Pozostałe sprowadzają się do rosnącej konkurencyjności innych partii, które żeby zdobyć nowych członków, nie wahały się przed współpracą z terrorystami z frakcji partyjnej.?



7.Wyliczanie, czyli wyszczególnienie w kolejności. Dobrym przykładem wyliczania, jest dowolny przepis kulinarny.



?Do płatków owsianych dodaj starte jabłko, marchewkę, rodzynki oraz dwie łyżki kakao. Wymieszaj dokładnie i do takiej masy dodaj świeżo zagotowane mleko?.



8.Omówienie, to zbadanie w świetle argumentów za i przeciw.



?Komunizm zrodził najbardziej krwiożerczy ustrój w dziejach świata. Jego twórcy, to głównie fanatycy, dla których liczyła się tylko władza. Nie cofali się na jej drodze wobec stosowania terroru. Większość z nich to zbrodniarze przeciw własnemu narodowi i ludzkości. Ale mimo wszystko, komunizm jest zjawiskiem pozytywnym, gdyż nie tyle pokazał do czego prowadzi likwidacja własności prywatnej, co pokazał, że innej drogi, niż wolny rynek przed światem po prostu nie ma.?



9.Opis oznacza podanie cech czegoś.



?Związek Krzewienia Krzepy Fizycznej, jest stowarzyszeniem paramilitarnym, którego zadaniem jest krzewienie sprawności fizycznej i samodzielności wśród dzieci i młodzieży. Środkiem realizacji tego, jest organizowanie wycieczek i wypraw na łono natury.?



10.Ilustrowanie, to nic innego, jak wyjaśnienie za pomocą obrazów lub rysunków.



?Znaczenie terroru w działalności partyjnej, świetnie ilustruje działalność frakcji ?Młode Wilki? w latach 30, która rozsadziła od środka największą i najbardziej konserwatywną ówcześnie partię.?



11.Uzasadnianie, czyli podanie argumentów za czymś lub udowodnienie słuszności czegoś.



?Smukła, sportowa sylwetka, dynamiczny silnik, duża przestrzeń, sportowe felgi, małe zużycie paliwa, łatwość prowadzenie i zwrotność stanowią o tym, że prezentowana auto, jest doskonałym wyborem.?



12.Interpretowanie, oznacza objaśnienie sensu i znaczenia.



?Działalność państw centralnych pod koniec pierwszej wojny światowej, przypominała wijącą się rybę na lądzie. Wszelkie działania mające prowadzić do ostatecznego zwycięstwa, prowadziły w zupełnie innym kierunku. Ostatecznym ciosem do trumny okazała się powszechna mobilizacja, która dała sygnał do rozsadzenia starej monarchii od środka.?



13.Wymienianie, to podanie nazw, określeń itp.



?W skład stałej rady doradczej przy rządzie państwowym wchodzą tylko 3 osoby. Są to: generał armii ? Aleksiej Władimorow; szef KGB ? Anatolij Wasilewski oraz dowódca 5 armii ? Filip Cyprianowski.?



14.Udowodnienie, czyli wykazanie prawdziwości czegoś. Np. w matematyce jest to przeprowadzenie dowodu danego twierdzenie, kończącego się skrótem ?c.b.d.o.?, co oznacza ?co było do okazania?.



?Powstanie frakcji ?Młode Wilki? było ważnym wydarzeniem z kilku powodów. Zapoczątkowało to rozpad w partii. Jako pierwsi i jedyni jej członkowie stosowali terror wobec członków własnej partii. Ich program nieustannie ewoluował, odpowiadając w każdym momencie na najbardziej palące problemy otaczającego ich społeczeństwa.?



15.Podsumowanie i streszczenie, to innymi słowy podanie lub ujęcie czegoś w skróconej formie. Ponadto podsumowanie może oznaczać uwagi i refleksje końcowe, które nie muszą być streszczeniem całości.



?Ucieczka z kompanii wartowniczej wraz z kilkoma towarzyszami, a następnie rajd po starej monarchii, aż do ostatecznego sądu i skazania, a później ocalenia ? to jak najkrótsze streszczenie fabuły filmu ?C.K. Dezerterzy.?



16.Relacja, to innymi słowy przekazanie informacji na temat faktycznego stanu rzeczy, przytoczenie wypowiedzi innej osoby lub formalne sprawozdanie.



?Odwrót Napoleona spod Moskwy odbywał się w warunkach srogiej, rosyjskiej zimy przy nieustannych zaczepkach wojsk rosyjskich, które stosowały szybkie i nagłe podjazdy, zamiast regularnej bitwy ? jak zdawały się utrzymywać oficjalne źródła.?



17.Przegląd oznacza szczegółowe podanie całego materiału z danej dziedziny, oznacza i wymaga znacznie dłuższej wypowiedzi od pozostałych przytoczonych tutaj poleceń.



18.Przedstawienie, czyli wyrażenie danych treści.



?Rozetnij worek foliowy. Jego zawartość przelej do saganka. Następnie postaw go na kuchence i zapal ogień. Gotuj na średnim gazie. Uważaj, żeby zawartość się nie zważyła. Po utworzenie się grubej otoczki piany na wierzchu, zgaś ogień. Tym sposobem gotujesz mleko.?



19.Odpowiedz na pytanie… lub na pytanie…. Takie polecenie oznacza, że obie odpowiedzi będą jednakowo punktowane, niezależnie od tego, które pytanie się wybierze. Jeśli udzielisz odpowiedzi na oba pytania, to i tak punkty otrzymasz tylko ze jedną.



20.Odpowiedz tylko na pięć pytań. Polecenie to oznacza, że wszystkie pytania będą jednakowo punktowane. Jeśli odpowiesz na więcej niż pięć pytań, to i tak otrzymasz punkty tylko za pierwszych pięć odpowiedzi.



21.Odpowiedz na wszystkie pytania. W tym wypadku można przypuszczać, że pytania nie będą jednakowo oceniane. Nie wiadomo, które pytania będą wyżej oceniane, a które niżej. Łatwo tutaj o błędną interpretację i pominięcie najbardziej punktowanego pytania.

–




Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak pisać wstep i zakoczenie prac naukowych?

autorem artykułu jest Przemysław Szczypczyk

Wbrew pozorom wstęp najlepiej pisać na końcu razem z zakończeniem, ponieważ mamy już napisaną pracę i wiemy co tak na prawdę ona zawiera i jakie wykorzystaliśmy źródła. Standardowy wstęp powinien zawierać od dwóch do kilku stron, ale zazwyczaj całkowicie wystarczą trzy strony. Oczywiście czcionka, rozmiar marginesów, odstęp i inne “techniczne” sprawy muszą być takie same jak w reszcie pracy.

Wstęp powinien zawierać cztery podstawowe części:



1) W pierwszej należy przedstawić jakimi problemami zajmiemy się w naszej pracy. Co tak na prawdę postaramy się opisać (ponieważ wstęp piszemy na końcu gdy już zasadnicza część pracy jest gotowa łatwo tu wpisać tematy poruszone w pracy). Tutaj też opisujemy główne tezy, które założyliśmy sobie opracować/wyjaśnić w pracy. Należy w tej części również krótko opisać stan istniejącej bibliografii włącznie z tymi jej częściami, które są dla nas nieosiągalne.



2) Następnie w sposób bardziej szczegółowy opisujemy najważniejsze pozycje bibliograficzne użyte do napisania pracy. Wartałoby tu wpisać przynajmniej trzy takie publikacje naukowe (nie źródła internetowe czy multimedialne), w których znaleźliśmy najważniejsze informacje bądź, z których korzystaliśmy w największym stopniu.



3) W kolejnej części przedstawiamy i uzasadniamy podział pracy na rozdziały. Praca naukowa powinna zawierać minimum trzy rozdziały, które mogą zawierać dowolną ilość podrozdziałów. Trzeba tu więc opisać ogólnie czym zajęliśmy się w poszczególnych rozdziałach i dlaczego taki układ jest najbardziej pożądany do rzetelnego opracowania tematu pracy.



4) Na koniec przedstawiamy z jakich typów źródeł korzystaliśmy podczas pisania pracy oraz uzasadniamy dlaczego akurat z takich, a nie innych. Należy także podać metody badań, jakimi posługiwaliśmy się do stworzenia naszej pracy. Podstawową metodą, którą należy wpisać jest metoda komparatystyczna.



Taki układ i zawartość wstępu jest dość uniwersalna przy pisaniu prac naukowych, chociaż oczywiście wiele zależy od wskazań promotora, wymagań na danej uczelni oraz rodzaju i tematu pracy.



Zakończenie natomiast, chociaż to teoretycznie najkrótsza część pracy często przysparza wielu kłopotów. Podstawową rzeczą, którą należy umieścić w zakończeniu jest odniesienie się do tez i problemów przedstawionych we wstępie. Czy udało nam się w sposób wyczerpujący je opisać czy może natrafiliśmy na pewne problemy zmuszające nas do niedogłębnego wyjaśnienia danego problemu?

Następnie powinniśmy opisać własne przemyślenia odnoszące się do tematu pracy, a także możemy krótko opisać pewne fakty nie wiążące się bezpośrednio z tematem pracy lecz z niego wynikające lub będące pewną ich kontynuacją czy następstwem.



autor: Przemysław Szczypczyk; mgr kulturoznawstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim w kierunkach Dzieje i kultura Bałkanów oraz Amerykanistyka. Właściciel i administrator sklepu internetowego www.activebrain.pl

–

www.activebrain.pl - Active Brain - Odzywki i suplementy dla mózgu


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Odpowiedzialność za sukces.

autorem artykułu jest Dariusz Boniukiewicz

Czy zastanawiałeś się jakimi cechami (nie tylko charakteru) wyróżniają się ludzie którzy w swoim życiu osiągnęli sukces? Co trzeba mieć, jakim trzeba być aby stać się człowiekiem sukcesu?



Jeżeli zastanawiałeś się, to powiem Ci, że nie tylko Ty… Powstało już wiele książek, opracowań na temat ludzi sukcesu i ich sposobu na życie. Istnieje nawet nauka która zajmuje się poznawaniem modelu życia ludzi sukcesu, a także nauczaniem tego modelu innych. Mówię oczywiście o NLP którego podstawy stanowi właśnie tzw. modelowanie.



Wszyscy badacze zajmujący się sukcesem wskazują na kilka punktów które sprawiają, że osobę można nazwać człowiekiem sukcesu. Żeby było ciekawiej większość tych elementów jak praktyka wskazuje są to elementy bardzo proste, dostępne każdemu z nas. Różnica jedynie leży w tym, że ludzie sukcesu korzystają z tych drobnych “tricków”, a przeciętny zjadacz chleba nie, pomimo, że są mu doskonale znane.

Dlatego przeciętny zjadacz chleba pozostaje przeciętnym zjadaczem, a człowiek sukcesu osiąga sukcesy.

W której grupie ludzi Ty dziś się znajdujesz?



Postaram się w kilku krótkich tekstach opisać najważniejsze cechy charakteryzujące ludzi sukcesu, cechy sprawdzone, bo dzięki nim mnie także udaje się piąć w górę, do celów które sobie kilka lat temu wyznaczyłem.



Jeżeli szukasz tu magicznego przedmiotu, zaklęcia, czy tajemnego przepisu na sukces, to srodze się zawiedziesz. Nie znam takiego!

Ale znam sposób prosty, przyjemny, dostępny i mnie i Tobie. Sposób który prowadzi prosto do celu.



Dziś napiszę o jednej z podstawowych zasad:

BIERZ ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA CAŁE SWOJE ŻYCIE!



Jesteś, czytając te słowa w pewnym konkretnym punkcie swojego życia. Czy jesteś z tego dumny, czy też nie, punkt w którym stoisz, jest wynikiem wyborów których dotychczas w swoim życiu dokonywałeś.

Nie jest za to odpowiedzialna mama, tata, ksiądz proboszcz, minister edukacji ani koledzy z podwórka. To jedynie wynik Twoich decyzji.

Znana jest opowieść o dwóch braciach - synach pijaka i recydywisty. Jeden z braci wyrósł na znanego prawnika, szczęśliwego męża i ojca, drugi był takim samym utracjuszem jak ich ojciec - alkoholik i przestępca.

Zadano im obu jedno pytanie: “dlaczego jesteś tym kim jesteś?”

Jakie było zdumienie pytającego, gdy od obu braci usłyszał taką samą odpowiedź!

“A kim mógłbym zostać skoro mój ojciec był taki a nie inny!?”

Jeden dodał: “przecież nie miałem innego przykładu, nie znam innego życia”, drugi zaś “za nic nie pozwoliłbym abym stał się taki jak mój ojciec”.



No właśnie… “każdy jest kowalem swojego losu”…



Być może czytając powyższe słowa z niepokojem myślisz o tym, że nie jesteś zadowolony z miejsca w życiu w którym aktualnie się znajdujesz…



Mam dla Ciebie dobrą wiadomość! To co się działo dotychczas z Tobą w życiu nie musi wpływać na dalsze Twoje losy!

Wczoraj nie musi równać się dniu jutrzejszemu….

Życie jest trochę jak książka. Książka którą ciągle piszesz. Codziennie wieczorem odwracasz jedną zapisaną kartkę i przygotowujesz następną, jaszcze pustą pod zapisanie w nowym dniu.



Tak lubię wieczorem myśleć, podsumowując dany dzień. Przypominam sobie jakie decyzje podejmowałem, jakie one przyniosły skutki. Wyciągam wnioski, następnie w wyobraźni odwracam tą kartkę. Ta zapisana już jest odwrócona. To się stało. Jest przeszłością. Mogę się cieszyć z tego co było dobre, przeprosić za to co złe i wyciągnąć wnioski.

Przede mną jest nowa czysta karta którą mogę zapisać tak, jak będę chciał bez względu na to co działo się dotychczas.

Znowu startuję z czystym kontem.



Tylko Ty jesteś odpowiedzialny za swoje życie.

Twoja przeszłość nie musi równać się przyszłości. Dziś możesz zacząć od nowa, dziś możesz zacząć budować swoją przyszłość.

Ale nie wróżę Ci powodzenia jeżeli zaczniesz dopiero jutro…

Dlaczego? O tym w następnym artykule o cechach ludzi sukcesu…



Zapraszam Cię do przeczytania kilku [url2=http://pakiet-zarzadzanie-soba.zlotemysli.pl/daboni.php]książek[/url2] które były mi pomocne w poukładaniu mojego życia.

–

samodoskonalenie.com - dowiedz się jak zawsze odnosić sukcesy!


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Uczenie się

autorem artykułu jest jaras jarty

Uczenie się to proces zdobywania wiadomości, nowych umiejętności i nawyków, prowadzących do stałych zmian w zachowaniu się uczącego. Efekty uczenia się zależne są między innymi od pamięci, umiejętności koncentracji uwagi i motywacji, potrzeb rozwoju zainteresowań, czy zdolności. Uczenie się jest, więc, procesem zdobywania i gromadzenia doświadczeń poprzez modyfikację zachowań i działań wcześniej nabytych.



Dzięki uczeniu się można opanować cały system wiadomości, potrzebnych umiejętności, lepszych nawyków, przyzwyczajeń i przekonań. W szerokim znaczeniu określenia procesów uczenia, mówi się o zdobywaniu wiadomości i umiejętności zamierzonym, jak i mimowolnym, niezamierzonym.



W związku z rodzajem motywacji i nastawienia, wyodrębniamy wiele rodzajów i form uczenia się. Procesy uczenia się uznawane są za główną dziedzinę badań psychologicznych. Mówi się o uczeniu sensorycznym (spostrzeżeniowym, percepcyjnym), polegającym na wytwarzaniu się odruchów warunkowych pod wpływem wzmacniania określonych doświadczeń. Możemy uczyć się metodą prób i błędów, które przejawia się poszukiwaniem, próbowaniem i eliminowaniem czynności zbędnych, ćwiczeniem się w czynnościach skutecznych i prowadzących do celu. Stosujemy je gdy brak jest wskazówek jak rozwiązać zadanie czy problem. Można też uczyć się przez naśladownictwo, czyli intencjonalne wykonywanie przez osobę uczącą się czynności, które przedtem wykonywał ktoś inny, albo przez działanie, tzn. wykorzystywanie opanowanej już wiedzy. Najczęściej stosujemy bierną metodę mechanicznego powtarzania, pamięciowego wykucia, ale również poprzez wniknięcie w istotę zagadnienia, zrozumienie opanowywanego materiału, gdzie mając wgląd w sens osiągamy trwalszy efekt.



Samodzielna praca nad sobą w zdobywaniu lub pogłębianiu wiedzy, samodzielne kształtowanie cech osobowości nazywane jest samokształceniem. Podstawowym warunkiem samokształcenia jest dojrzałość osobowości osiągana wraz z rozwojem oraz pod wpływem oddziaływań wychowawczych.



Efekty uczenia się zależą przede wszystkim od zdolności zapamiętywania, od koncentracji i trwałości uwagi oraz umiejętności przeżywania poznawanych, nowych wartości moralnych, społecznych, estetycznych i innych.

–

pozytywna motywacja


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Będąc Geniuszem

autorem artykułu jest Nikodem Marszałek

?Nie istnieje ktoś taki jak urodzony geniusz,

istnieją natomiast metody i techniki

wyzwalania z człowieka ukrytego potencjału.

Czy jesteś gotów?

Jeśli tak załóż więc okulary przeciwsłoneczne,

aby wyzwolona siła nie oślepiła i Ciebie?

Nikodem Marszałek





Psycholog radziecki S. L. Rubinsztejn pisze w pracy pt. ?Podstawy psychologii ogólnej?: ?Można stwierdzić określoną kolejność chronologiczną występowania twórczych zdolności. Wcześnie występują talenty artystyczne, przede wszystkim muzyczne (..). Przykładem bardzo wczesnego występowania twórczości muzycznej mogą być: 3-letni MOZAR, 4-letni HAYDN, 5-letni MENDELSOHN, 8-letni PROKOFIEW, 11-letni SCHUBERT, 12-letni WEBER, 13-letni CHERBINI.

Jednakże z bardzo małymi wyjątkami twórczość samodzielna, mająca wartość obiektywną, przejawia się dopiero w 13 roku życia.



W sztukach plastycznych zdolności twórcze przejawiają się nieco później, przeciętne około 14 roku życia. U FAFAELA GREUZE?A wystąpiły one w 8 roku, u GIOTTO i VAN DYCKA ? w 10, u MICHAŁA ANIOŁA ? w 13, u DUREA ? w 15 roku życia.

W dziedzinie poezji skłonności do pisania wierszy przejawiają się bardzo wcześnie, ale twórczość poetycka o walorach artystycznych zaczyna się nieco później (..)



W dziedzinie naukowej twórczości talent ujawnia się w ogóle znacznie później, zazwyczaj dopiero po 20 roku życia. Najwcześniej występują uzdolnienia matematyczne. Prawie wszyscy uczeni, którzy wykazali się pracami przed 20 rokiem życia byli matematykami. Przykładem wczesnego przejawiania się zdolności matematycznych mogą być następujące postacie: Pascal, Leibniz, Newton, Legrange, Gauss, Gaulois i inni?.

Oczywiście nie każdy może dorównać najwybitniejszym, ale każdy może przewyższać przeciętnych i chcieć być wybitnym na miarę własnych możliwości i uzdolnień.

Większość ludzi nie dokonuje w życiu nawet 1/5 tego, na co ich stać. A Ty?



Jest wielu ludzi, którzy badali tzw. psychologię osiągnięć i to nie tylko w dziedzinie finansów i osobistego szczęścia. Najpoważniejsze badania przeprowadził H.C. Lehman, rozpoczął je w 1928 roku, a zakończył dopiero w 1953 roku. Badania dotyczyły wielu najwybitniejszych przedstawicieli nauki, sztuki, literatury, medycyny, sportu, wynalazczości, religii, handlu, przemysłu, rozrywki itp. Odtwarzał on historię życia każdego z tych wybitnych ludzi (po ich śmierci) i badał związek, jaki występował między wiekiem a najwybitniejszymi osiągnięciami. Analizie poddawał wydajność i poziom wyczynów każdego badanego osobnika od lat 15 do 80, dzieląc życie danego człowieka na pięcioletnie odcinki i obliczając odsetek ogólnego dorobku życiowego, jaki w tych właśnie odcinkach czasu został wypełniony, wytworzony lub wynaleziony.



Jaki z tego wynika morał? Nikt nie powinien przystępować do pracy zawodowej czy działalności mówiąc sobie: najpierw ?pobumeluję?, a dopiero jak się ?wyszumię? i użyję życia, to zabiorę się do pracy.





Wiek najwybitniejszych osiągnięć w danej dziedzinie działalności



H.C. Lehman ?Age of Achievement?

Rysunek pojawi się po kliknięciu na odnośnik:

http://img376.imageshack.us/img376/5525/psychologiaosiagniecvd4.jpg





Niestety doktor Lehman nie dożył nowej i fascynującej zmiany. Nie doczekał przejścia z ery przemysłowej w erę informacji. Nowi wizjonerzy i właściciele dynamicznie rozwijających się i w 200-u procentach rozumiejących rynek biznesów internetowych, osiągnęło niebotyczne majątki rzędu milionów, a nawet miliardów dolarów i to przed ukończeniem 30 roku życia.

Czy dzisiaj żeby osiągnąć sukces musisz posiadać biznes internetowy? Czy Twoje projekty musza ujrzeć światło dziennie przed ukończeniem 50 roku życia? Oczywiście, że nie. Czy w wieku 20 lub 60 lat nie masz szansy napisać bestsellerowej książki? Oczywiście, że masz. Czy osiągniesz szczyty w sporcie w wieku 40 lat? Prawdopodobnie nie. Możemy jednak dać z siebie wszystko i jeszcze więcej.

Wierzę, że jeśli znalazłeś w tej tabeli swoją działalność, zyskasz motywację lub będziesz wyjątkiem, który potwierdzi regułę, że:



?Geniusz to 25% wybitnych uzdolnień, 10% szczęścia i 65% twardej, nieustępliwej i pełnej zapału pracy?.





Pamiętasz jak opisałem monoideowość w ?Motywacji bez granic? tzw. ?Idee Fixe? lub jak to przedstawia Anthony Robbins - ?Wybiórczy system aktywacji?? Swoją drogą nie lubię tej nazwy, gdyż jest techniczna i cybernetyczna, lubię natomiast ten cytat: ?Ludzie mądrzy uczą się na swoich błędach, ludzie głupi w ogóle się nie uczą, ludzie sprytni uczą się na błędach innych?. Ile się nauczysz z poniższych zdań?



Czego chcesz od życia? Możesz popatrzeć na swoje życie, na swoje otoczenie i ocenić, co jest dla Ciebie dobre, a co złe. Co to oznacza? Wszystko, co Cię zbliża do tego, czego chcesz, jest słuszne, a wszystko, co oddala Cię od celu, jest niewłaściwe, złe. Bo wszystko się liczy. Miałem kiedyś takiego znajomego, który mówił, że jest na diecie i od pewnego czasu jadł tylko owoce, warzywa itp. Pewnego dnia spotkałem go w cukierni i zapytałem: ?Co z Twoją dietą??, a on na to: ?Dzisiaj się nie liczy?. Podobnie było z kobietą, którą konsultowałem wcześniej, zadałem jej pytanie: ?Jak idzie Ci praca z Tundrukiem?? a ona: ?Dzisiaj go nie wliczam do mojej zmiany?. Wiecie ile ludzi, którzy pragną osiągnąć sukces ogląda telewizję. Ludzi czytających śmieszne lub nijakie gazety lub słuchających cały dzień radia jest jeszcze więcej. Potem mówią, że chcą osiągnąć sukces. Ja się pytam: ?Co Ty robisz ze swoim czasem, tak go marnując??, słyszę w odpowiedzi: ?Ale to się nie liczy?. Na nieszczęście dla tych ludzi natura liczy wszystko.





Pewien mój dawny znajomy powiedział kiedyś:



- ?(..) Przeczytałem wszystkie książki Roberta Kiyosaki i znalazłem w nich odwrotność tego, co Ty promujesz. Robert mówi o różnych specjalnościach, twierdzi, że im ich więcej tym lepiej. Jak się do tego odnosisz??

- Po pierwsze nie sztuka się specjalizować, ale by być najlepszym w tym co się robi. Czy Twoja dziedzina nauki jest jakoś powiązana z pracą jaką obecnie wykonujesz? Czy byłaby możliwość wykonywania tej pracy bez tej wiedzy? Czy w Twoim przypadku większy dochód przynoszą inne dziedziny i specjalności, niż ta powiązana z nauką, zainteresowaniami, pasją? Ile jest osób, które robią to co Ty? Jak się czujesz, gdy ktoś wie tyle samo w firmie co Ty? Czy jeśli zostaniesz zwolniony i nie będzie żadnej możliwości, abyś powrócił do swojej głównej dziedziny życia, oddając się nowej rzeczy będziesz zarabiał tyle samo? Jeśli nie to, po jakim czasie osiągniesz takie zarobki? Ile wysiłku będziesz musiał włożyć, aby być tak dobrym jak w głównej dziedzinie życia? Możesz być dobry w kilku specjalnościach (jest taka dziedzina sportu jak wielobój), ale czy wyniki wieloboistów są porównywalne do wyników osób, które zajmują się jedną tylko dyscypliną przez całe życie. Która jest ich pasją, pracą, życiem i spełnieniem? Po drugie podaj mi dokładnie, gdzie Robert tak napisał?





Leo Beenhackker w którejś z gazet powiedział: ?Piłka w Polsce jest 40 lat w tyle, nie macie infrastruktury, szkół trenerskich. Wierzę, że polscy trenerzy dają z siebie wszystko, ale ja dziennie czytam literaturę fachową, dzwonię do swoich znajomych trenerów, oglądam filmy lub urywki w wykonaniu najlepszych drużyn na świecie, nie widzę tego w Polsce?. Czy Leo jest najlepszy? Na pewno jest na samym szczycie.



Pamiętam jak dziś słowa Roberta Kiyosaki: ?Największym bogactwem, jakie posiadamy dzisiaj, nie jest to, co wiemy, ale to jak szybko możemy zmienić nasze myślenie?. Robert miał na myśli osoby specjalizujące się w danej dziedzinie życia, które są coraz bardziej uzależnioine od niej. Głównym przesłaniem jest brak umiejętności przejścia z jednej działalności w drugą. Drugim, ważnym podmiotem jest ?czynnik zastąpienia? - bardzo ważny temat w psychologii osiągnięć. Innymi słowy - jak duże trudności ma Twój pracodawca lub rynek w znalezieniu osoby podobnej do Ciebie, o identycznych umiejętnościach, osobowości, cechach komunikacji, talentach, walorach przywódczych i wszystkich, innych, ważnych czynnikach. Im ciężej jest znaleźć tak dobrego programistę jak Ty, tak skutecznego menadżera, tym większy Twój prestiż i zarobek. Zadaj sobie pytanie? Co wyróżnia mnie wśród ludzi zajmujących się tym, co ja? Co mogę zrobić, aby zwiększyć swój ?czynnik zastąpienia??



Kilkanaście lat temu, gdy nie były znane techniki szybkiego czytania i czytania fotograficznego, przedstawiono w telewizji publicznej czternastoletniego chłopaka. Reporterka, kadra nauczycielska, rodzice i znajomi podziwiali tego młodzieńca. Czym takim zachwycał? Był w stanie przeczytać w jeden dzień wszystkie dzieła Sienkiewicza i Mickiewicza ze rozumieniem na poziomie 80%. Zabrakło jednego, konkretnego i modelowego pytania? Co ten młody człowiek zrobił, że posiadł takie umiejętności? Program cały czas był w tonie tajemniczości i urodzonego geniuszu, który nagle się objawił! Dopiero po zatelefonowaniu powiedziano mi, że ów chłopak zainwestował setki godzin w naukę szybkiego czytania oraz podjął tysiące prób aktywacji podświadomości zanim znalazł tę, która zadziałała.







Do zobaczenia na szczycie

Nikodem Marszałek

–




Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Czy warto studiować?

autorem artykułu jest Tomasz Zienkiewicz

Może się zastanawiasz czy wybrać się na kolejne studia, może po głowie chodzi Ci wybranie MBA, lub zrobienie podyplomowych?



Właśnie obroniłem mojego MBA i chciałbym podsunąć Ci kilka spostrzeżeń z punktu widzenia człowieka, który takie rebusy już miał, ma i pewnie jeszcze będzie mieć



W skrócie znajdziesz tu przemyślenia na temat:

- Jakie studia wybrać? Czym się kierować przy wyborze uczelni/kierunki

- Kiedy zacząć studia? Wady i zalety odłożenia studiów w czasie.

Wszystko zależy od tego, po co na studia idziesz.



Jeśli chcesz jedynie przebąkać i zrobić papier to najsensowniej zrobisz wybierając najkrótsze studia na podupadłej uczelni mieszczącej się gdzieś w Pipidówkach w budynku z adaptowanej budki po hamburgerach ? gdzie warunkiem zaliczenia jest jedynie taki intelektualny wyczyn, jak opłata czesnego. Motywacja jest różna ? a bo to się chce poimprezować, a bo rodzice kazali iść, a bo wszyscy idą, albo do wojska się nie chciało itd. W każdym razie takie studia to nie studia a jedynie przeczekalnia i przedłużenie dzieciństwa ? najczęściej w dłuższej perspektywie kończy się to niezbyt ciekawie zmarnowaniem kilku lat, które później trzeba nadgonić.







No a jeśli idziesz by się czegoś nauczyć to odpowiedź jest prosta: wybierz DOBRE studia. Dobre ? najczęściej oznaczają drogie. Czy warto wyłożyć więcej? By nie mieć kaca moralnego albo nie wybrać głupio musisz kilka rzeczy wziąć pod uwagę i przede wszystkim zderzyć z tym czego tak naprawdę po studiach oczekujesz.







Najpierw jednak krótka alegoryja obrazująca sprawę: przykładowo chcesz kupić żelazko.



Wariant a) wybierasz tanie ? by zaoszczędzić na wydatku. Po jakimś czasie prawdopodobnie takie tanie, badziewne żelazko przypali/zabrudzi Ci cenny ciuch. Koszt ciucha (złotówkowy + moralny bo zniszczyłeś swój ulubiony ciuch) najczęściej jest znacznie wyższy od kosztu żelazka. No i of course musisz kupić kolejne żelazko. A na wyjście zakładasz coś niewyprasowanego lub nie tak fajnego. Efekt ? zależy od tego co to za wyjście, ale też może znacznie przekraczać koszt tego żelazka ? np. nieudana rozmowa o pracę, brak pierwszego wrażenia na randce lub po prostu wstyd. Wszystko (oczywiście przekoloryzowane) przez wybór taniego żelazka.



Wariant b) wykładasz więcej pieniędzy ? ale masz spokój.







Podobnie jest ze studiami.



Zobacz ile ważnych rzeczy się kryje za wyborem uczelni/studiów:



1. Czego się nauczysz?



Wiedza może być archaiczna/teoretyczna/nieprzydatna i do niczego Ci się nie przyda. Przykład: czy zaufasz kolesiowi w podartym sweterku, który opowiada Ci o sukcesie na giełdzie? Inny podobny przykład w podobie ? czy zaufasz zakonnicy, która klaruje o wyższości metod naturalnych w planowaniu rodziny nad innymi? Albo się ktoś zna na rzeczy albo nie.



Na uczelni poznańskiej uczyłem się o jakichś antycznych centralach telefonicznych albo o liniach energetycznych ? chyba tylko po to by dać zajęcie ludziom blisko emerytury. Przedmioty zupełnie nieprzydatne.







Słabe uczelnie/kierunki nie biorą zbytnio pod uwagę studentów: jak można zafundować studentom np. zjazd z 5 dużymi egzaminami jednego dnia? Na MBA w Koźmińskim było to bardzo dobrze przemyślane ? kolejne przedmioty zaczynały się z opóźnieniem ? i kończyły w różnych terminach. Nigdy nie było więcej niż jednego egzaminu w ciągu weekendu.







2. Czas! Studia to masa czasu



Uczelnia to kilka lat Twojego życia.



Patrząc krótkoterminowo ? to studiowanie jeśli chodzi o czas ? są jedynie kosztem: zamiast siedzieć na uczelni można zrobić wiele ciekawszych rzeczy. Później jeszcze się trzeba uczyć, albo trzasnąć dyplom. Załamka. Jednak z perspektywy długoterminowej to tak jak inwestycja ? wykorzystasz dobrze ten czas to będziesz żyć z procentów przez wszystkie swoje kolejne lata. Spieprzysz sprawę i źle wybierzesz ? to? tu jest trudniej: nigdy nie dowiesz się ile straciłeś/straciłaś. Koszt utraconych korzyści. Nie będziesz mieć drugiego TY, który będzie punktem odniesienia ? czy ma lepszą pracę? Spotkał lepszą ?drugą połówkę?? Ma lepsze życie? Tego się nie dowiesz. Możesz jedynie porównywać się do znajomych, z którymi Ci się drogi kilka lat temu rozeszły.







3. Wykładowcy. Dają radę?



Jeśli miałeś/miałaś okazję widzieć kilka prezentacji profesjonalistów od szkoleń to zestawienie tego z wykładowcą który usypia jest miażdżące dla słabych uczelni. Np. moja uczelnia poznańska to nie samo zło Miałem okazję uczestniczyć w wykładach, które do teraz pamiętam ? dzięki wykładowcom były bardzo odkrywcze i ciekawie prowadzone.







4. Z kim będziesz się spotykał, kogo poznasz



Dobrze jest żyć w otoczeniu ludzi, którzy inspirują. Warto więc spojrzeć na to w jakich grupach studentów przyjdzie Ci żyć. Wiadomo, że na znajomościach ten świat stoi, pracę też dostaje się często z polecenia. Studiowanie z wartościowymi ludźmi nie tylko jest przyjemniejsze na co dzień ? bo ciągle się od nich uczysz ? ale też procentuje w przyszłości.







5. Jaką pracę znajdziesz po studiach



Chyba najlepszym benchmarkiem uczelni jest to, jaką pracę mają absolwenci uczelni ? przecież do tego przede wszystkim mają przygotować studia.







Pewnie znajdzie się więcej czynników, ale te wg mnie są najważniejsze







A teraz z innej strony spojrzenie na edukację?

Czyli troszkę o tym czy studia warto odłożyć w czasie, trochę popracować i dopiero wtedy wrócić na wybraną uczelnię



Zalety odłożenia studiów w czasie:



1. Zdobyta praktyka. Wiedza jest bardziej przydatna



Gdy odstawisz na kilka lat pobieranie teoretycznej wiedzy i w tym czasie pracujesz ? to po powrocie na studia, już z doświadczeniem, znacznie więcej chwytasz z tego co podają na uczelni. Możesz odnieść w swoich myślach dane tematy do realnych sytuacji i wyzwań z którymi miałeś do czynienia w pracy. To cholernie pomocne w zdobywaniu wiedzy. Ludzie, którym brakuje doświadczenia zawodowego mają kłopot by powiązać nowe sznurki w jedną całość.







2. Wiesz czego chcesz się uczyć i chcesz się uczyć



Po przerwie chce Ci się studiować, bo po prostu za tym w pewnym sensie tęsknisz ? taki głód wiedzy: zdobywanie nowej wiedzy, poszerzanie horyzontów, nowe perspektywy i nowi ludzie. Oczywiście zakładam, że należysz do tej grupy ludzi, którzy w życiu szukają czegoś lepszego i lubisz poszukiwać nowych rzeczy. Nie jesteś z tych co to ?należy mi się i basta?.



Gdy przez kilka lat popracujesz to też dokładniej wiesz czego oczekujesz po studiach ? co to ma być za kierunek, po co jest Ci potrzebny i czego chcesz się nauczyć. Studia są wtedy odpowiedzią na konkretnie postawione pytanie.







3. Masz więcej pieniędzy. Stać Cię na lepsze uczelnie



Przez czas, w którym nie studiowałeś pracowałeś. Jeśli dobrze wziąłeś się za planowanie swojego życia to i troszkę kaski masz odłożonej. Stać Cię więcej na droższe studia. Droższe, więc znowu z pewną dozą prawdopodobieństwa ? lepsze. Otwiera Ci się po prostu kilka kolejnych kierunków/uczelni ? a w tym wypadku większy wybór to lepsze możliwości





Wady rozpoczynania studiów później



1. Nie chce się zacząć.



To już typowa fizyka: z rozpędu jest łatwiej kontynuować cykl studiów niż po pewnym czasie ?wybudzić się?.







2. Coraz mniej czasu, inne sprawy na głowie



Wyobraź sobie że masz małe dziecko, remont mieszkania, restrukturyzację w pracy, projekty do pokończenia. W miarę upływu czasu tych zabieraczy czasu przybywa. Oczywiście można sobie z nimi radzić i właściwie zarządzać czasem? ale na pewnym etapie (okolice ~30tu lat) tych wyzwań jest na prawdę sporo. Ciężko wtedy świadomie podjąć decyzję o dorzuceniu sobie jeszcze jednego obciążenia i wyjąć np. co drugi weekend z życia.







3. Procent składany



Im wcześniej w siebie zainwestujesz tym dłużej będziesz zbierał z tego profity. Szybko uzyskany tytuł otwiera Ci szybciej kolejne drzwiczki kariery i życia. Warto trzymać w ręku jak najwięcej opcji ? wtedy to Ty kształtujesz swoje życie i wybierasz świadomie kolejne kroki. Gdy opcji nie masz ? to nie Ty wtedy decydujesz.





I w końcu zakończenie - długi ten artykuł wyszedł



Życzę Ci świadomego wyboru studiów. Z doświadczenia wiem, że warto uczyć się wtedy gdy podawana wiedza będzie Cię ciekawić i wniesie coś w Twoje życie. Nie ma co marnować czasu na męczenie się nad czymś co jedynie frustruje i konsumuje czas.



Powodzenia

–

Autorem tekstu jest Tomasz Zienkiewicz.

Zapraszam na

www.dlasiebie.pl :: rozwój osobisty, kariera, niezależność finansowa - artykuły i forum

www.zieniu.pl - mój blog


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Pedagogika ? studia.

autorem artykułu jest ireneusz jezierski

Jeśli posiadasz ten rodzaj wrażliwości, który sprawia, że bez przeszkód pozyskujesz szacunek i sympatię dzieci i młodzieży oraz rozumiesz ich potrzeby, jeśli chcesz pomagać osobom chorym, starszym, podejmij studia pedagogiczne w WSHE Łódź.

Program nauczania na kierunku pedagogika umożliwi Ci zdobycie gruntownej wiedzy pedagogicznej i praktycznych umiejętności zawodowych. Podczas studiów posiądziesz także wiedzę na temat nowoczesnych i klasycznych modeli wychowania. Poznasz wszelkie współczesne koncepcje pedagogiczne i zdobędziesz kompetencje niezbędne w pracy wychowawcy, nauczyciela i opiekuna. Pedagogikę WSHE Łódź wyróżnia szeroka oferta zajęć warsztatowych z zakresu komunikacji interpersonalnej, kształtowania postawy twórczej, twórczego rozwiązywania problemów, radzenia sobie ze stresem itd. Uzupełnieniem warsztatów jest przedmiot działania twórcze, na którym nauczysz się rozwijać i wykorzystywać swój twórczy potencjał.

Studiując na kierunku pedagogika w WSHE, zdobędziesz gruntowną wiedzę pedagogiczną i rozwiniesz swoje umiejętności w wybranej przez siebie specjalizacji.

–

pedagogika - studia - WSHE Łódź


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Języki obce

autorem artykułu jest dominika Tomkowicz

W dzisiejszych czasach języki obce odgrywają olbrzymią rolę w życiu każdego Polaka. Na wymienienie swoich argumentów, nie starczyło by mi czasu. Po pierwsze znajomość języków obcych jest wymogiem dzisiejszych czasów. Dwudziesty pierwszy wiek wymaga wręcz od każdego Europejczyka, a w tym także Polaka znajomości co najmniej jednego języka obcego. Ostatnio bardzo modne stało się nauczanie języków obcych dzieci od samego początku kształcenia, a nawet od przedszkolnych lat. Największą popularnością cieszy się oczywiście język angielski, który wciąż służy jako język międzynarodowy. W dobie dzisiejszych czasów prawie każdy jeden pracodawca oczekuje od ubiegającego się o przyjęcie do firmy znajomości co najmniej jednego języka obcego. Czasami staje się to wszystko przesadą. Języki obce, a zwłaszcza język angielski są po prostu niezbędne do poruszania się po Internecie ? sieci światowej. Nie byłoby sensu międzynarodowości owej sieci, gdyby użytkownik znał tylko swój język ojczysty. Nastała nowa era. Era komputerów ,Internetu. Era języka angielskiego. Internet służy również do nawiązywania kontaktów z ludźmi ze wszystkich kontynentów, ale to nie byłoby możliwe bez znajomości języka angielskiego. Dodatkowym argumentem, dlaczego warto znać język angielski jest fakt, że co drugi program komputerowy tworzony jest w pierwszej wersji po angielsku, a dopiero później tłumaczy się go. Są też inne, równie ważne powody, dla których warto uczyć się języków obcych- nie ma nic bardziej przyjemnego niż czytanie pięknej literatury w oryginale. Dzięki temu można lepiej zrozumieć co autor chciał nam przekazać, gdyż słowa które czytamy płyną prosto z jego serca. Nawet najbardziej doświadczony tłumacz często nie jest w stanie dokładnie odbić zwrotów, które autor chciał nam przekazać. Interpretacja tekstów jest indywidualna i każdy rozumie je inaczej.

–

Esej- języki obce


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl