Mendel Gdański – Streszczenie
Główny bohater Mendel, jest sześćdziesięcioletnim mężczyzną żydowskiego pochodzenia, który w Warszawie prowadzi zakład introligatorski. Mieszka wraz z swym wnuczkiem Jakubem. W Mieście rozpoczynają się rozruchy antysemickie. Mendel jednak nie wierzy, że coś może grozić mu w jego ukochanym mieście, gdzie cieszy się ogólnym szacunkiem i poważaniem. Koledzy radzą mu, aby wystawił w oknie krzyż, co uchroni go przed represjami, ten jednak nie zgadza się, gdyż jest to niezgodne z jego wiarą. W końcu dochodzi do konfrontacji.
Grupa antysemitów zbiera się pod jego oknami, on natomiast mężnie wraz z swym wnuczkiem Jakubem wystaje w oknie. Niestety, jeden z wandali trafia w głowę kamieniem wnuka Mendla. Na szczęście dalsze rozruchy zostają uniemożliwione przez przechodzących studentów oraz znajomych starego Żyda. W momencie tym jednak Mendel stracił cały sentyment do tego miasta i ludzi, z którymi się związał. Miasto te, które było jego miejscem zamieszkania, przestało dla niego cokolwiek znaczyć, stało mu się obojętne.
No Responses to “Mendel Gdański – Streszczenie”